بایگانی‌های مقالات عمومی ~ وبلاگ بازار الیتکس
۱ خرداد, ۱۴۰۱
خانه مقالات و اینفوگراف بایگانی براساس دسته بندی مقالات عمومی

مقالات عمومی

مقالات عمومی مقالات و اینفوگراف

پس از اینکه وزارت امور اقتصادی و دگرگونی دیجیتال اسپانیا اعلام کرد که در حال آماده سازی خود برای قانون گذاری سامانه های تجارت آنلاین است، قوانین جدیدی درباره صرافی‌های رمزارزی در نیمه دوم ۲۰۲۰ جهت رای گیری در پارلمان اسپانیا به رای گذاشته خواهند شد.

ادامه مطلب
مقالات عمومی مقالات و اینفوگراف

با یاسوتاکا ناکاموتو (Yasutaka Nakamoto) آشنا شوید؛ همکار قاچاقچی افسانه‌ای مواد مخدر، پابلو اسکوبار، برادر دورین ناکاموتو (Dorian Nakamoto) و احتمالا خالق واقعی بیت کوین.

نظریه‌ جدید در مورد هویت خالق ناشناس بیت کوین، ساتوشی ناکاموتو، از سوی منبعی مطرح شده که فکرش را هم نمی‌کنید. با استفاده از مقاله‌ای از وب‌سایت کوین تلگراف، وارد خانواده اسکوبار و داستانشان در مورد یاسوتاکا ناکاموتو خواهیم شد.

ماجرا از این قرار است: یاسوتاکا ناکاموتو یک مهندس تراز اول برای هواپیمایی پسیفیک وست (Pacific West) بود و علاوه‌براین، یکی از اعضای باند قاچاق پابلو اسکوبار، سلطان مواد مخدر، به شمار می‌رفت و مواد مخدر را از آمریکای جنوبی به ایالات متحده قاچاق می‌کرد. در سال ۱۹۹۲، کارفرمای سابق یاسوتاکا تلاشی نافرجام برای کشتن او داشت، اما یاسوتاکا توانست از این سوءقصد جان سالم به در ببرد. بااین‌حال، بعد از این اتفاق او به‌طور کامل ناپدید شد. یاسوتاکا ناکاموتو، سال‌ها بعد دوباره وارد صحنه شد تا بیت کوین را خلق و راه‌اندازی کند. همچنین، او ظاهرا برادر دورین ساتوشی ناکاموتو است.

حداقل این داستانی است که توسط اولوف گوستافسون (Olof Gustaffson) مطرح شد. گوستافسون مدیرعامل شرکت اسکوبار، شرکت هلدینگ چندملیتی مرتبط با سلطان کلمبیایی قاچاق مواد مخدر، پابلو اسکوبار است. او یک کارآفرین ۲۷ ساله سوئدی است که کسب‌وکار خود را در ۱۳ سالگی راه‌اندازی کرد. گوستافسون در ۲۱ سالگی مدیرعامل شرکت خوشه‌ای و چندملیتی اسکوبار، واقع در شهر مدلینِ (Medellín) کلمبیا شد.

چرا اکنون این داستان را می‌شنویم؟

گوستافسون که معاون و شریک برادر پابلو، روبرت اسکوبار است، اخیرا طی تماسی تلفنی این روایت عجیب و غریب را از اتفاقات در میان گذاشته است. گوستافسون می‌گوید که این کار را برای ساکت کردن هیاهوی ایجاد شده توسط کریگ رایت که خود را ساتوشی ناکاموتوی واقعی می‌نامد، انجام می‌دهد.

اولوف گوستافسون، مدیرعامل شرکت اسکوبار.

براساس ادعای گوستافسون، موقعیت یاسوتاکا، به عنوان سرمهندس هواپیمایی پسیفیک وست، او را به یک نفوذی ایده‌آل برای عملیات قاچاق مواد مخدر توسط پابلو اسکوبار تبدیل کرده بود. اسکوبار پیش از این نیز از طریق همین هواپیمایی و با کمک خلبان پروازهای باری، بری سیل (Barry Seal)، مواد مخدر جابه‌جا کرده بود. تام کروز در فیلم «ساخت آمریکا» (American Made) نقش بری سیل را بازی می‌کند. به گفته گوستافسون، در آن زمان یاسوتاکا نیز به‌لطف دسترسی و قدرت نامحدودی که در این هواپیمایی داشت، می‌توانست ادامه‌دهنده این مسیر باشد.

در ادامه، گوستافسون ادعا کرد که یاسوتاکا به‌خاطر تجربه‌اش در کار با ریزپردازنده‌ها و نیمه‌رساناها، دانش فنی اولیه‌ای کسب کرده بود که بعدها آن را به‌منظور ایجاد اولین ارز دیجیتال به کار گرفت. طبق ادعای گوستافسون، یاسوتاکا برای کار کردن در خدمت پابلو اسکوبار به اندازه کافی بی‌پروا بود؛ اما درعین‌حال، به قدری سرسخت و خودسر بود که هرگز به هیچ سازمان و باندی وفادار نماند.

مشخصات عمومی یاسوتاکا

تنها یک ردپای آنلاین از یاسوتاکا ناکاموتو وجود دارد. گوستافسون به یک مقاله خبری اشاره کرد که در ۱ اکتبر ۱۹۹۲ (۹ مهر ۷۱) در نشریه لس آنجلس تایمز (Los Angeles Times) به چاپ رسیده بود و داستان کارمند شرکت هواپیماسازی هیوز، یاسوتاکا ای. ناکاموتو (Yasutaka A. Nakamoto)، را تعریف می‌کرد. در این داستان، ذکر شده بود که یاسوتاکا ناکاموتو بعد از یافتن یک بمب لوله‌ای در خودروی خود که در محل کارش پارک شده بود، بدون کوچک‌ترین خراشی جان سالم به در برد. در این مقاله آمده است:

به گفته گروهبان اندی گونیس (Andy Gonis)، یاسوتاکا ناکاموتوی ۳۹ ساله که کارمند شرکت هیوز است، به‌خاطر پایین‌ بودن شیشه ماشین ابتدا فکر می‌کرد از ماشینش دزدی شده، اما زیر صندلی خود دستگاه بمب لوله‌ای پیدا کرد.

به‌علت سیاست‌های معمول پلیس، جزئیات بیشتری در خصوص بمب ارائه نشد. آن‌ها همچنین در مورد اینکه چرا یک مهندس شرکت هواپیماسازی باید هدف بمب‌گذاری در خودرو قرار بگیرد، اظهارنظر خاصی نکردند.

به گفته گوستافسون، این سوءقصد پایانی بر دوران همکاری ناکاموتو و اسکوبار در خصوص قاچاق مواد مخدر بود. همچنین، بعد از این واقعه یاسوتاکا ناکاموتو ناپدید شد و هیچ خبری از او شنیده نشد.

شرکت چندشاخه‌ای اسکوبار که دستی در بیت کوین دارد

شرکت اسکوبار پیش از این نیز وارد دنیای این ارز دیجیتال شده بود. در سال ۲۰۱۸، روبرتو اسکوبار (Roberto Escobar)، «دایت بیت کوین» (Diet Bitcoin) را به‌عنوان فورکی از بلاک چین بیت کوین راه‌اندازی کرد که در نهایت و در سال ۲۰۱۹، به شبکه ERC-20 اتریوم انتقال داده شد. علاوه‌براین، این شرکت در تبلیغات تحریک‌آمیز و جنجالی نیز فوق‌العاده عمل می‌کند.

در سال ۲۰۱۶، اسکوبار پویشی را در پلتفرم «GoFundMe» راه‌اندازی کرد که خواستار جمع‌آوری ۵۰ میلیون دلار برای احضار دونالد ترامپ به دادگاه شده بود. روبرتو اسکوبار ادعا کرد که اطلاعاتی کلیدی در مورد پرونده رابرت مولر (Robert Mueller) دارد. شرکت جمع‌آوری سرمایه GoFundMe، صفحه این پویش را به‌علت شفاف نبودن منابع مالی اختصا‌ص‌یافته حذف کرد. این پویش توانست بیش از ۱۰ میلیون دلار تا ۱۰ ساعت پیش از اتمام کمپین جمع‌آوری کند.

در همان سال، اسکوبار پرونده‌ای قضایی علیه نتفلیکس به جریان انداخت و از این شرکت یک میلیارد دلار غرامت خواست؛ زیرا این شبکه نمایش نادرستی از شخصیت او در سریال نارکوس (Narcos) به تصویر کشیده بود. روبرتو اسکوبار همچنین خواستار دریافت حق ویرایش فصل‌های بعدی سریال شد.

در سال‌های گذشته، روبروتو اسکوبار ادعا کرده بود که ساتوشی شخصا به او مراجعه کرده است تا از او در ساخت بیت کوین کمک بگیرد. علاوه‌براین، اسکوبار ادعا کرده بود که ساتوشی در واقع یک جاسوس در حوزه رمزنگاری برای سازمان سیا و دولت ایالات متحده است.

اختلافات بر سر علامت تجاری بیت کوین

در سال ۲۰۱۹، گزارشگری ادعا کرد که گوستافسون و اسکوبار مالکان قبلی علامت تجاری بیت کوین هستند که توسط اداره ثبت اختراع و نشان تجاری ایالات متحده (USPTO) ثبت شده بود.

در سال ۲۰۱۹، کریگ رایت که خود را ساتوشی ناکاموتو خوانده بود، با ادعای حق مالکیت در اداره ثبت اختراع و نشان تجاری ایالات متحده نسبت به نام‌گذاری بیت کوین خبرساز شد. شرکت بریتانیایی گوستافسون، به نام کوین لیگل (Coin Legal)، پس از اینکه نتوانست طی بازه شش ماهه اختصاص‌یافته به ادعای رایت پاسخ دهد، حق نام تجاری بیت کوین را از دست داد.

حال به نظر می‌رسد که ورق برگشته باشد. آخرین تغییرات ثبت‌شده در این مورد در وب‌سایت اداره ثبت اختراع و نشان تجاری ایالات متحده نشان می‌دهد حق نام‌گذاری بیت کوین دوباره تحت کنترل شرکت کوین لیگال قرار گرفته است. آخرین تغییرات در ۱۴ آوریل ۲۰۲۰ (۲۶ فروردین ۹۹) انجام شده‌ است و یک فرایند بررسی نیز در همین لحظه در حال انجام است.

مانند هر نظریه دیگری در مورد هویت ساتوشی که طی سال‌های اخیر مطرح شده است، داستان یاسوتاکا ناکاموتو نیز همچنان مدارک و شواهد و اعتبار کافی برای به اثبات ‌رسیدن ندارد. تنها فردی که می‌تواند این داستان در مورد خالق بیت کوین را به چالش بکشد یا تأیید کند، دورین ساتوشی ناکاموتو است که به ادعای گوستافسون، برادر یاسوتاکا است.

بازگشت دورین ناکاموتو

پس از اینکه گزارش‌گر نشریه نیوزویک (Newsweek) ادعاهایی در این مورد مطرح کرد که دورین ناکاموتو همان «چهره پشت بیت کوین» است، این شخصیت مدت‌زمان کوتاهی در سال ۲۰۱۴ به ‌شدت در معرض گمانه‌زنی رسانه‌ها قرار گرفته بود. دورین ناکاموتو در نهایت هرگونه ارتباطی با بیت کوین را رد کرد. بااین‌حال، او ابتدا به گزارش‌گران گفته بود که «دیگر با بیت کوین ارتباط ندارد» و اینکه نمی‌تواند در مورد بیت کوین صحبت کند.

دورین ناکاموتو

گوستافسون به مشخصات ثبت‌شده و رسمی دورین اس. ناکاموتو (Dorian S. Nakamoto) در شرکت ثبت هویت وایت‌پیجز (Whitepages) اشاره کرد که با سن و منطقه محل سکونت دورین مطابقت دارد. در همین فهرست‌ها، نام شش نفر از اعضای خانواده او نیز درج شده است که یکی از آن‌ها یاسوتاکا ای. ناکاموتو است. طبق گفته گوستافسون، این همان ناکاموتویی است که همه به دنبالش هستند. گوستافسون گفت:

ما مطمئن هستیم که میان‌نام او اکیکو (Akiko) است و اینکه او بعدا با نام اکیکو به زندگی خود ادامه داد. در این فهرست، یک مرد با نام اکیکو با آدرس دورین در کالیفرنیا ثبت شده است.

این مسئله احتمالا با جستجوی دفترچه تلفن ایالات متحده که نام چهار هم‌خانواده دورین را برای یک اکیکو ناکاموتو نشان می‌دهد، تأیید می‌شود. فهرست وایت‌پیجز برای یاسوتاکا ای. ناکاموتو نیز نشان می‌دهد که او در همان آدرس دورین زندگی می‌کند.

اما چنین فهرست‌هایی نمی‌توانند مدرکی قطعی باشند و ممکن است توسط شخص دیگری دست‌کاری شده باشند.

تمجید پس از مرگ برای ایجاد بیت کوین

گوستافسون ادعا می‌کند که دورین همه چیز را در مورد مشارکت یاسوتاکا در ایجاد بیت کوین می‌دانست و در پی ناپدید شدن یاسوتاکا پس از ماجرای بمب‌گذاری خودرو در محل کارش، خود دورین به کلمبیا سفر کرده بود تا در سال ۲۰۱۴ با روبروتو اسکوبار قرارداد کاری ببندد.

اگر این نسخه از ساتوشی درست باشد، در واقع تنها پس از مرگش اعتبار و افتخار ایجاد بیت کوین نصیبش می‌شود. به ادعای گوستافسون، ایجاد بیت کوین یکی از آخرین اقدامات یاسوتاکا پیش از مرگش در اوایل دهه ۲۰۱۰ میلادی بود. در این میان، پس از سال‌ها آزار از سوی مقاله بی‌اعتبار نیوزویک، دورین ناکاموتو از تمام جامعه بیت کوین و علاقمندان به این ارز دیجیتال خواسته است تا او را تنها بگذارند.

هنگامی که از گوستافسون پرسیده شد چرا اکنون با این اطلاعات پا پیش گذاشته است، او در پاسخ گفت:

به عقیده روبرتو، فاش‌شدن حقیقت اهمیت دارد.

مقالات عمومی مقالات و اینفوگراف

استخرهای استخراج مکانی هستند که ماینرها در آن جمع شده و قدرت سخت افزاری خود را با یکدیگر تجمیع می کنند. سپس این قدرت سخت افزاری تجمیع شده را برای یک هدف خاص، که در اینجا استخراج ارز دیجیتال است، طراحی و تنظیم می کنند و به این ترتیب شانس بیشتری را برای استخراج و بدست آوردن سود بیشتر، در اختیار می گیرند.

(بیشتر…)
مقالات عمومی مقالات و اینفوگراف

همه‌گیری وسیع ویروس کرونا باعث شده است بسیاری از اقتصادهای جهان با مشکلات عدیده‌ای مواجه شوند. اما این بحران اقتصادی مزایای فناوری‌های غیرمتمرکز و ارزهای دیجیتال را بیش از گذشته نمایان کرده است.

همه‌گیری بیماری کووید-۱۹، اقتصاد کشورهای مختلف را در سراسر جهان ویران کرده است و هیچ نشانه‌ای از توقف این روند نیز به چشم نمی‌خورد. واکنش قاطع دولت‌های جهان در برابر این ویروس، اعمال قرنطینه جزئی یا حتی کامل بوده است. اگرچه این تصمیمات به نجات جان تعداد قابل‌ملاحظه‌ای از انسان‌ها کمک کرده؛ اما پیامدهای وحشتناکی را نیز برای اقتصاد به همراه آورده است. برای مثال، ایالات متحده به تنهایی شاهد افزایش نرخ بیکاری به ۳۰ درصد و افت بی‌سابقه ۳۰ درصدی در تولید ناخالص داخلی بوده است که یک رکورد تاریخی به حساب می‌آید. چین، اتحادیه اروپا، ژاپن و انگلیس نیز وضعیت چندان بهتری نداشته‌اند.

ادامه مطلب
مقالات عمومی مقالات و اینفوگراف

بعد از اینکه اصول اولیه بیت کوین را آموختید، گام بعدی خرید بیت کوین است. در این پست به زبان ساده نحوه خریدن بیت کوین را توضیح می‌دهیم.

همانطور که احتمالا می‌دانید بیت کوین شکل فیزیکی ندارد و به صورت دیجیتالی منتقل می‌شود. بنابراین برای خرید بیت کوین لازم نیست که به صورت حضوری اقدام کنید، بلکه این کار اغلب به صورت آنلاین و از طریق اینترنت انجام می‌شود.

روش‌های زیادی برای خرید بیت کوین وجود دارد. شما می‌توانید به راحتی از سایت‌های فروشنده بیت کوین (صرافی‌های آنلاین) و یا به‌طور مستقیم از افراد حقیقی با استفاده از کارت بانکی خود بیت کوین بخرید.

آموزش خرید بیت کوین از صرافی‌ها

برای خرید بیت کوین گام‌های زیر را طی کنید:

  1. نصب کیف پول بیت کوین
  2. پیدا کردن فروشنده معتبر بیت کوین (سایت صرافی یا فرد حقیقی معتبر)
  3. انجام احراز هویت با مدارک شناسایی
  4. انتقال پول از طریق کارت بانکی به فروشنده و ارائه آدرس کیف پول
  5. دریافت بیت کوین از فروشنده به کیف پول شما

۱. نصب کیف پول بیت کوین

شما نیاز به جایی برای نگهداری بیت کوین‌های خریداری شده خود دارید. کیف پول بیت کوین نرم افزار یا سخت‌افزاری است که برای دریافت، ذخیره و ارسال بیت کوین از آن استفاده می‌شود. کیف پول را مانند حساب‌های بانکی خود در نظر بگیرید.

کیف پول‌های بیت کوین انواع مختلفی دارند اما به طور کلی به دو نوع نرم‌افزاری و سخت‌افزاری تقسیم می‌شوند.

کیف پول‌های نرم‌افزاری رایگان هستند و برای گوشی‌های تلفن همراه (اندروید و iOS) یا کامپیوترهای شخصی (ویندوز، لینوکس و مک) قابل دانلود و نصب هستند. اما کیف پول‌های سخت‌افزاری که امنیت بیشتری دارند، به صورت فیزیکی موجود هستند و باید خریداری شوند.

برای آشنایی با کیف پول‌های برتر بیت کوین به مطلب بهترین کیف پول‌های بیت کوین‌ مراجعه کنید. برای شروع می‌توانید از نرم افزار کیف پول کوینومی (Coinomi) استفاده کنید که بسیار معتبر است. برای دانلود این کیف پول روی گوشی تلفن همراه یا کامپیوتر خود به وب‌سایت رسمی کوینومی مراجعه فرمایید.

برای دریافت بیت کوین، باید آدرس کیف پول بیت کوین خود را در هنگام خرید به فروشنده ارائه دهید. آدرس بیت کوین یک رشته متنی مثل شماره حساب بانکی است که در داخل کیف پول به شما نمایش داده می‌شود.

به یاد داشته باشید که در بیت کوین و ارزهای دیجیتال شما خودتان مسئول نگهداری از دارایی‌هایتان هستید. برای مثال، اگر هکری از حساب بانک شما دزدی کند، بانک مرکزی موظف است پول شما را بدهد. اما اگر کیف پول شما هک شود و بیت کوین‌های شما به سرقت روند پیگیری آن به شدت مشکل است. بنابراین حتما از کیف پول‌ خود نسخه پشتیبان بگیرید تا در صورت مفقودی رمز کیف پول یا خراب شدن دستگاهی که برنامه روی آن نصب است، بتوانید مبالغ خود را بازیابی کنید.

۲. پیدا کردن فروشنده معتبر بیت کوین

پس از انتخاب و نصب کیف پول بیت کوین باید یک فروشنده معتبر پیدا کنید. شما می‌توانید هم از افراد حقیقی و هم از سایت‌هایی تحت عنوان «صرافی ارز دیجیتال» به صورت آنلاین و با کارت بانکی خود بیت کوین بخرید. با توجه به کلاهبرداری‌های زیاد در این حوزه، پیشنهاد ما این است که بیت کوین را از سایت‌ها و صرافی‌های معتبر داخلی خریداری نمایید.

فقط کافیست کلمه «خرید بیت کوین» یا «خرید ارز دیجیتال» را در گوگل جستجو کنید تا با تعداد زیادی وب‌سایت صرافی ایرانی مواجه شوید.

برای انتخاب یک صرافی داخلی می‌توان از بخش استک ارزدیجیتال برای مشاهده تجربه سایر کاربران استفاده کرد.

۳. احراز هویت با مدارک شناسایی

فروشنده‌های معتبر در هنگام خرید ارزهای دیجیتال با ریال، از شما درخواست احراز هویت با مدارک شناسایی می‌کنند و دلیل آن هم این است که خطر کلاهبرداری‌های احتمالی و پولشویی کاهش یابد. برای پی بردن به اینکه چرا احراز هویت در هنگام خرید بیت کوین مهم است، می توانید به این مقاله مراجعه کنید.

شما باید تصویر مدارک شناسایی خود (مثل کارت ملی و کارت بانکی) را برای صرافی بفرستید تا حساب شما را تایید کند. برخی از صرافی‌ها برای اطمینان بیشتر از شما درخواست عکس سلفی هم می‌کنند.

نحوه انجام احراز هویت در سایتی که شما انتخاب می‌کنید، به طور کامل توضیح داده شده است.

۴. انتقال پول به صرافی و خرید بیت کوین

پس از انتخاب یک صرافی و انجام احراز هویت، حالا باید سفارش خرید بیت کوین خود را ثبت کنید. در برخی از صرافی‌ها شما مستقیما با خودِ صرافی معامله می‌کنید. در این صرافی‌ها باید هزینه ریالی بیت کوین را از طریق درگاه پرداخت و به صورت آنلاین برای صرافی ارسال کنید. سپس آدرس بیت کوین خود را به صرافی می‌دهید تا برایتان بیت کوین به کیف پول واریز کند.

برخی دیگر از صرافی‌ها، واسطه‌ی بین خریداران و فروشندگان هستند. یعنی خریداران و فروشندگان در آن جمع می‌شوند و صرافی فقط معامله بین خریداران و فروشندگان را جوش می‌دهد و کارمزد دریافت می‌کند. در این صرافی‌ها باید ابتدا حساب خود را با ریال و کارت بانکی شارژ کنید و سپس از فروشندگان موجود در آن بیت کوین بخرید.

شاید در نگاه اول خرید بیت کوین یک کار سخت به نظر بیاید. اما با یکبار خریدن متوجه می‌شوید که این کار بسیار راحت بوده و در چند دقیقه انجام می‌شود.

مقالات عمومی مقالات و اینفوگراف

از زمان به وجود آمدن بیت کوین در سال 2009 میلادی علاقه مندان زیادی وارد بازار ارزهای دیجیتال شدند و این در حالیست که در حال حاضر بیش از 1500 رمزارز مختلف برای خرید، فروش و تجارت وجود دارد. با این حال مهم ترین نکته ای که باید به آن اشاره شود تکنولوژی می باشد که به وجود آورنده این تحول عظیم بوده است که به آن تکنولوژی بلاک چین (BlockChain) گفته می شود. تکنولوژی که بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال براساس آن عمل می کنند.

اگر شما از دنبال کنندگان سیستم های بانکی، سرمایه گذاری یا ارزهای دیجیتال در ده سال گذشته بوده باشید، احتمالا واژه بلاک چین به گوشتان خورده است. اگر سعی بر آشنایی بیشتر با بلاک چین داشته اید، احتمالا با این تعریف مواجه شده اید:

بلاک چین یک دفتر کل توزیع شده (Distributed Ledgers) غیرمتمرکز است.

آشنایی اولیه با تکنولوژی بلاک چین

بلاک چین در تعریف عام، یک پایگاه داده مدرن برای ثبت، نگهداری و مدیریت داده‌هاست؛ اما در تعریفی دقیقتر می‌توان گفت: «بلاک چین ابزاری برای یکپارچه سازی و هماهنگی سیستم های توزیع شده و همتا به همتاست.» بلاک چین به خودی خود فناوری نیست؛ بلکه ابزاریست که از فناوری هایی همچون رمزنگاری، دفتر کل توزیع شده، ارتباط همتا به همتا و الگوریتم‌های اجماع بهره می گیرد.
به بیان ساده، بلاک چین ساختاری زنجیروار از بلاک ها است که به افراد امکان ارسال و دریافت ارزهای دیجیتال مانند بیت کوین، اتریوم و … را می دهد. با این وجود فناوری Blockchain بسیار گسترده تر از  یک سیستم پرداختی است. زمانی که ساتوشی ناکاموتو اولین ارز دیجیتال دنیا یا همان بیت کوین را خلق کرد، در کنار آن پروتکلی شگفت انگیز به نام بلاک چین را نیز به وجود آورد.

تفاوت بلاک چین با سیستم‌های ثبت و مدیریت سنتی داده، از آنجا نشأت می‌گیرد که داده‌های ذخیره شده در این سیستم، میان تمامی اعضای شبکه به اشتراک گذاشته می‌شود و با رمزنگاری داده‌ها و بهره گیری از روش‌های اجماع، امکان حذف، تغییر، سانسور، هک و تقلب در داده‌های ثبت شده، تقریباً غیر ممکن می‌گردد.

یکی از ویژگی های خارق العاده بلاک چین این است که هیچ فرد یا سازمان دولتی آن را کنترل نمی کند. در عوض تراکنش ها توسط افراد بصورت آنلاین تایید و اعتباردهی می شود، که در واقع به این ویژگی غیرمتمرکز بودن (Decentralized) گفته می شود. این پروتکل دارای مزایای بسیار زیادی از جمله شفافیت اطلاعاتی، سرعت بالا و امنیت است. ایده اصلی بلاک چین با توجه به گستردگی فقط در برگیرنده تراکنش های مالی نیست، بلکه قابلیت سازگاری و بکارگیری در هرگونه صنعتی را دارد.

شبکه متمرکز:

سیستم های متمرکز یک قدرت مرکزی دارند که صحت امر را برای مخاطبان شبکه مشخص میکند.
فقط کاربران ممتاز و یا نهاد ها میتوانند در تاریخچه تراکنش ها دخل و تصرف داشته باشند یا تراکنش جدیدی را تایید کنند.

شبکه غیر متمرکز:

سیستم های غیر متمرکز هیچ قدرت مرکزی ای برای تایین صحت امر برای مخاطبان شبکه ندارند.
همه کاربران در شبکه میتوانند به تاریخچه تراکنش ها دسترسی داشته باشند یا تراکنش جدیدی راتایید کنند.

از آن جا که بلاک چین غیرمتمرکز است تمامی افراد به داده ها و اطلاعات یکسان دسترسی دارند. (مگر اینکه بلاک چینی خصوصی مورد استفاده شرکتی خاص باشد) این بدین معنی است که به محض اینکه تراکنشی تایید و انجام شد، روی بلاک چین قرار می گیرد و همه افراد می توانند آن را مشاهده کنند.

عملکرد بلاک چین بسیار شبیه به دفتر کل حسابداری در دنیای واقعی است که توسط آن حسابدار می تواند تمامی مبادلات و تراکنش هایی که اتفاق می افتد را ثبت نموده و تراز حساب ها را در آن مشاهده کند. با این تفاوت که بلاک چین هایی مانند بیت کوین و اتریوم بصورت عمومی هستند و هر شخصی می تواند اطلاعات تراکنش ها را مشاهده کند. ( در دفتر کل حسابداری، حسابدار این کار را می کند.)

بلاک چین در واقع لیستی در حال رشد از سوابق یا بلاک ها (Block) است که از طریق رمزنگاری با یکدیگر در ارتباط هستند. هر بلاک شامل هش (کد) رمزگذاری شده (Cryptographic Hash) از برچسب زمانی (TimeStamp) بلاک قبلی و اطلاعات تراکنش می باشد.

بلاک چین طوری طراحی شده است که در مقابل اصلاح اطلاعات مقاوم است و امکان تغییر یا حذف اطلاعات در آن وجود ندارد. بلاک چین دفتر کلی توزیع شده و متن باز است که اطلاعات از طریق شبکه ای همتا به همتا (Peer-to-Peer) روی اینترنت در آن ثبت می شوند و می تواند معاملات را بین دو طرف به طور موثر و با روش معتبر و دائمی ثبت کند.

اطلاعاتی که روی بلاک چین ثبت می شود می تواند به هر فرمی از جمله، انتقال پول، یک تراکنش، هویت یک شخص، توافق نامه ای بین دو شخص یا شرکت، یا حتی میزان مصرف برق یک لامپ باشد. با این وجود، انجام این فرآیندها نیاز به تایید و اعتباردهی ابزارهای مختلف مانند کامپیوترهای روی شبکه دارد. زمانی که این ابزارها یا کامپیوترها به توافق یا اجماع به منظور ثبت و ذخیره سازی اطلاعاتی روی بلاک چین برسند، بدون هیچ معطلی اطلاعات ثبت می شود. به این فرایند الگوریتم اجماع (consensus) گفته می شود. اطلاعات ثبت شده قابلیت حذف کردن یا تغییر دادن بدون آگاهی و اجازه افرادی که آن را ثبت کرده اند و سایر افراد شبکه ندارد.

تکنولوژی بلاک چین یک شرکت یا نرم افزار نیست، بلکه راهکاری جدید برای ثبت و مستندسازی اطلاعات و داده ها روی اینترنت است. این تکنولوژی می تواند در ساخت و توسعه برنامه های کاربردی مبتنی بر بلاک چین از جمله شبکه های اجتماعی، پیام رسان ها، بازی ها، صرافی ها، پلتفرم های ذخیره سازی، سیستم های رای گیری، فروشگاه های آنلاین و … استفاده شود. از این لحاظ این تکنولوژی بسیار شبیه به اینترنت است، به طوری که برخی آن را نسخه سوم اینترنت می دانند.

عبارت بلاک چین را می توان به دو قسمت تقسیم کرد، قسمت اول آن را می توان بلاک در نظر گرفت و قسمت دوم آن چین. در واقع بلاک اطلاعات دیجیتالی است که روی پایگاه داده ای عمومی یا همان چین (زنجیره) ذخیره می شود. بلاک ها روی بلاک چین متشکل از اطلاعات دیجیتال مختلف هستند و این اطلاعات بخصوص در بردارندۀ سه قسمت به شرح زیر می باشند:

  1. اطلاعات راجع به تراکنش ها از جمله تاریخ، زمان و میزان هزینه صرف شده برای خرید از شرکتی خاص همانند آمازون (Amazon)
  2. اطلاعات شخص یا شرکت هایی که این تراکنش را انجام داده اند؛ به عنوان مثال خرید از شرکت آمازون، نام شما و نام شرکت آمازون را به عنوان خریدار و فروشنده ثبت و ذخیره می کند. به جای نام اصلیتان خرید شما بدون هیچگونه اطلاعات هویتی و با استفاده از امضای دیجیتال منحصر بفردی که مانند نام کاربری عمل می کند، ثبت می شود.
  3. اطلاعاتی که بلاک ها را از هم متمایز می کند. همان طور که هرکدام از افراد نام و نام خانوادگی دارند که آنها را از دیگران متمایز می کند، هر بلاک کدی منحصر بفرد را داخل خود ذخیره می کند که به آن هش (hash) می گویند و باعث ایجاد تمایز بین هر بلاک با سایر بلاک ها می شود.

مثال بالا طوری عنوان شد که بلاک فقط اطلاعات مربوط به یک خرید از آمازون را در خود ثبت می کند، اما در واقعیت عملکرد بلاک ها کمی متفاوت است. در واقع یک بلاک می تواند تا 1 مگابایت اطلاعات را در خود جای دهد و با توجه به سایز تراکنش ها قادر به پوشش و ذخیره هزاران تراکنش در خود می باشد.

تاریخچه پیدایش بلاک چین

سال 1991 تا 2007 استوارت هابر و اسکات استورنتا روی طراحی و ساخت اولین بلاک چین کار می کردند.

سال 2008 مقاله ای روی اینترنت با عنوان «بیت کوین: سیستم پرداخت الکترونیکی همتا به همتا» منتشر شد. این مقاله طریقه ساخت ارز دیجیتال با امنیت بالا و بدون نیاز به کنترل بانک ها و نهادهای دولتی را ارائه کرده بود. این مقاله توسط فردی ناشناس به نام ساتوشی ناکاموتو (Satoshi Nakamoto) نوشته شده بود.

سال 2009 ساتوشی در ژانویه سال 2009 بیت کوین را به عنوان جایگزینی برای سیستم مالی سنتی دنیا ارائه کرد. واکنش ها به این ارز دیجیتال همتا به همتا از روزهای اول مثبت بود. اولین بلاک به نام جنسیس (Genesis) روی بلاک چین بیت کوین ایجاد شد.

سال 2010 بیت کوین مارکت اولین صرافی ارز دیجیتال تاسیس شد. اولین معامله توسط بیت کوین برای خرید دو عدد پیتزا به ارزش 10000 کوین (BTC) توسط لازلو هانیز در 22 می سال 2010 انجام شد، این روز به عنوان روز پیتزای بیت کوین شناخته می شود. صرافی ارز دیجیتال مونت گاکس (Mt. Gox) تاسیس شد و در نهایت سرمایه در گردش بیت کوین به 2 میلیارد دلار رسید.

سال 2011 قیمت یک واحد بیت کوین به 1 دلار رسید و باعث شد افراد بیشتری به استخراج بیت کوین رو بیاورند. اولین جستجوها برای واژه بلاک چین روی گوگل انجام شد. از آنجا که کد بیت کوین متن باز است افراد شروع به ساختن کوین های خود نمودند و ارزهای دیجیتالی از جمله لایت کوین (Litecoin) پا به عرصه گذاشتند.

سال 2012 تتر اولین استیبل کوین معادل با یک دلار آمریکا ارائه شد. شرکت اوپن کوین سازنده ارز دیجیتال ریپل تاسیس شد. مردم فهمیدند که تکنولوژی بلاک چین می تواند کاربردهای دیگری هم داشته باشد؛ بنابراین شرکت ها و افراد به دنبال کشف این توانایی ها و استفاده از آن افتادند.

سال 2013 شرکت های مختلفی در مبادلات خود شروع به استفاده از بیت کوین نمودند و علاقه افراد به تکنولوژی بلاک چین و کاربردهای های دیگر آن افزایش پیدا کرد. ویتالیک بوترین جوان 19 ساله ای که یکی از بنیانگذاران مجله بیت کوین بود، دیدگاهی مبنی بر ساخت ارز دیجیتالی جدید داشت. ارز دیجیتالی که علاوه بر ساده سازی عملیات پرداخت ها کارایی های دیگری هم داشته باشد. او مقاله ای با عنوان «اتریوم: پلتفرم قراردادهای هوشمند و برنامه های غیرمتمرکز نسل بعد» منتشر کرد. بیت کوین رشد قیمتی زیادی را تجربه کرد و به 1000 دلار رسید، اما بلافاصله بعد از آن سقوط کرد و تا سال 2017 میلادی به آن سطح از قیمت نرسید. کشور چین بانک های خود را از تجارت بیت کوین منع نمود.

سال 2014 صرافی مونت گاکس یکی از بزرگترین صرافی های ارز دیجیتال هک شد و 850000 بیت کوین (BTC) به سرقت رفت. ویتالیک بوترین و تیمش عرضه اولیه ای به منظور شروع پروژه بیت کوین به راه انداختند. اوپن کوین با تغییر نام به ریپل لبز (Ripple Labs) ارز دیجیتال خود با نام XRP را ارائه نمود.

سال 2015 بازار بورس نزدک (NASDAQ) به منظور افزایش سرعت، کارایی و هزینه های کمتر به طور آزمایشی شروع به استفاده از بلاک چین نمود. در این هنگام اتریوم بلاک چین خودش را معرفی کرد. در کنار آن شرکت های Capital One ،Visa ،Citi Ventures و Nasdaq در شرکتی به نام چین (Chain) سرمایه گذاری نمودند که بلاک چین های خصوصی برای شرکت ها طراحی می نمود. بنیاد لینوکس (Linux) بزرگترین شرکت متن باز غیرانتفاعی با عنوان هایپر لجر (Hyperledger) را که ابزاری برای کمک به افراد به منظور ساخت پروژه های بلاک چین بود، ارائه کرد.

سال 2016 پروژه ای به نام DAO توسط اتریوم به وجود آمد و توانست با فروش توکن های خود 150 میلیون دلار سرمایه جمع آوری کند. پس از آن DAO هک و خسارتی 50 میلیون دلاری به آن وارد شد. اکثر افراد بعد از این اتفاق تصمیم به ایجاد هارد فورکی به منظور بازگردانی اتریوم های (Ether) از دست رفته گرفتند.

IBM شروع به ارائه سرویس (BaaS )block chain-as-a-service به کسب و کارها نمود. زی کش (ZCash) نوع جدیدی از ارز با امنیت بسیار بالا به وجود آمد. گوگل، آمازون و ماکروسافت به منظور استفاده از بلاک چین برای خدمات رسانی به مشتریان به IBM پیوستند.

سال 2017 بیت کوین در ژاپن قانونی شناخته شد. ویتالیک بوترین ایده خود برای تغییر شبکه اتریوم از الگوریتم گواهی اثبات کار به گواهی اثبات سهام را مطرح کرد. افراد بیشتری به بیت کوین روی آوردند و از آن جا که بیت کوین محدودیت هفت تراکنش در ثانیه داشت، کارمزدها به طرز چشمگیری افزایش پیدا کرد؛ بنابراین هارد فورکی جدید روی بلاک چین بیت کوین به نام بیت کوین کش در تاریخ 1 آگوست به وجود آمد. بنیان WFP آزمایشی موفقیت آمیز به منظور خدمات رسانی به 100,000 پناهنده سوریه ای با استفاده از تکنولوژی بلاک چین انجام داد. بیت کوین به بالاترین قیمت خود تا امروز یعنی 20,000 دلار رسید و درست یک ماه بعد این قیمت به کمتر از نصف (10,000 دلار) سقوط کرد.

سال 2018 شرکت های زیادی به استفاده از تکنولوژی بلاک چین و ارزهای دیجیتال نظیر بیت کوین رو آوردند. کنفرانس Consensus، بزرگترین کنفرانس سالیانه بلاک چین دنیا، با گردهمایی بیش از 4000 نفر برگزار شد؛ در حالی که این تعداد در سال 2015 میلادی فقط 400 نفر بود. براساس آمار منتشر شده از وب سایت فوربس (Forbes.com) نزدیک به 15 درصد از شرکت های مالی دنیا امروزه از تکنولوژی بلاک چین استفاده می کنند.

بلاک چین (Blockchain) چگونه کار می کند؟

ابتدا ذکر این نکته بسیار مهم است که بلاک چین در واقع بیت کوین نیست، بلکه تکنولوژی و بستری است که بیت کوین با استفاده از آن عمل می کند. بیت کوین ارز دیجیتال است و بلاک چین دفتر کل توزیع شده ای است که اطلاعات و مالکیت کوین ها در آن ثبت می شود. شما نمی توانید بدون بلاک چین بیت کوین داشته باشید، اما بدون بیت کوین می توانید بلاک چین داشته باشید. به منظور درک ساختار بلاک چین باید با مفاهیم اصلی آن بصورت گرافیکی و با ذکر مثال آشنا شوید:


بلاک چیست؟

بلاک چین زنجیره ای از بلاک ها است که اطلاعات در آن ها قرا می گیرد. نوع داده ها و اطلاعاتی که داخل بلاک ذخیره می شود بستگی به نوع بلاک چین دارد. به عنوان مثال یک بلاک بیت کوین شامل اطلاعات فرستنده، گیرنده و تعداد بیت کوین های مبادله شده است.

اولین بلاک روی این زنجیره بلاک جنسیس نامیده می شود و تمامی بلاک های جدید به بلاک قبلی خود متصل هستند.

هش چیست؟

هر بلاک دارای یک کد است که به آن هش گفته می شود که در واقع مانند اثر انگشت برای بلاک عمل می کند، منحصر بفرد است و معرفی کننده بلاک و تمامی اطلاعات داخل آن است. بنابراین پس از ایجاد یک بلاک هرگونه تغییر داخل بلاک باعث تغییر هش می شود.

بنابراین کد هش برای ردیابی تغییرات ایجاد شده روی بلاک ها کاربرد بسیاری دارد. اگر اثر انگشت یک بلاک تغییر کند در واقع آن بلاک دیگر بلاک قبلی نیست و تغییر می کند. هر بلاک شامل موارد زیر میباشد:

  • اطلاعات
  • هش
  • کد هش بلاک قبلی

به عنوان مثال زنجیره ای متشکل از 3 بلاک داریم. بلاک اول هیچ بلاکی قبل از خود ندارد، بنابراین شامل هش بلاک قبلی نمی شود. بلاک دوم هش بلاک اول را در بردارد و بلاک سوم هش بلاک دوم و به همین صورت بصورت زنجیره ای این فرایند ادامه دارد. بنابراین تمامی بلاک ها شامل هش از بلاک های قبلی خود هستند و این عاملی است که امنیت بلاک چین را در سطوح بالا تضمین می کند.

برای درک بهتر مثال زیر را در نظر بگیرید:

فرض کنید هکری اطلاعات موجود در بلاک دوم را تغییر دهد که بر اثر این تغییر کد هش آن بلاک نیز بلافاصله تغییر می کند، اما بلاک سوم هنوز کد هش قبلی بلاک دوم را در خود دارد و براساس آن کد ایجاد شده است. این عمل باعث می شود بلاک سوم و تمامی بلاک ها با توجه به اینکه کد هش بلاک قبلی خود را به درستی ندارند، نامعتبر شوند.

بنابراین تغییر یکی از بلاک ها می تواند باعث نامعتبر شدن کلیه بلاک ها شود.

الگوریتم اثبات کار (PoW) در بلاک چین

کد هش مکانیزمی عالی برای جلوگیری از تقلب است اما این روزها کامپیوترها با سرعت های پردازشی بالایی که دارند می توانند در ثانیه صدها هزار هش را محاسبه کنند. بنبابراین در چند دقیقه هکری می تواند وارد یکی از بلاک ها بشود، تغییری در آن ایجاد کند و به منظور معتبر سازی کل شبکه تمامی کدهای هش را دوباره محاسبه کند.

برای جلوگیری از ایجاد این مشکل، بلاک چین از الگوریتمی به نام گواهی اثبات کار استفاده می کند که در واقع مکانیزمی است که سرعت ساخت بلاک های جدید را کاهش می دهد.

گواهی اثبات کار (Proof of Work) مساله ای محاسباتی است که حل آن نیاز به صرف زمان و انرژی دارد. با این وجود میزان زمانی که برای تایید نتایج حل مساله محاسباتی صرف می شود بسیار کمتر از میزان زمانی است که برای حل مساله صرف می شود.

به عنوان مثال، در بیت کوین زمان مورد نیاز برای محاسبه گواهی اثبات کار مورد نیاز و افزودن بلاک جدیدی به زنجیره 10 دقیقه است. حال مثال بالا را در نظر بگیرید، اگر هکری بخواهد اطلاعات بلاک دوم را تغییر دهد نیاز به انجام گواهی اثبات کار که 10 دقیقه زمان می گیرد دارد و پس از آن باید این عملیات را روی بلاک سوم و تمامی بلاک های تایید شده انجام دهد.

این مکانیزم عملیات تغییر در بلاک ها را بسیار پیچیده و سخت می کند. حتی اگر یک بلاک را تغییر دهید باید الگوریتم گواهی اثبات کار را برای تمامی بلاک های دیگر محاسبه کنید. بنابراین استفاده از هش و الگوریتم گواهی اثبات کار امنیت بلاک چین را بسیار بالا برده است.

شبکۀ توزیع شده (Distributed) همتا به همتا (Peer-to-Peer)

برای بالا بردن امنیت روش دیگری نیز در بلاک چین وجود دارد و آن استفاده از شبکه ای توزیع شده و همتا به همتا به جای استفاده از موجودیتی مرکزی مانند سرور است. این شبکه به گونه ای است که تمامی افراد امکان پیوستن به آن را دارند. زمانی که شخصی وارد این شبکه می شود یک کپی کامل از بلاک چین را دریافت می کند. هر کامپیوتر در این شبکه یک نود (node) نامیده می شود.

زمانی که کاربر بلاک جدیدی ایجاد می کند، این بلاک برای تمامی کاربران شبکه ارسال می شود. هر نود باید این بلاک را تایید کند تا از عدم تقلب و تغییر در آن اطمینان حاصل شود. بعد از انجام این عملیات هر نود بلاک جدید را به بلاک چین خود اضافه می کند.

تمامی نودها روی شبکه باید به اجماع (consensus) برسند. آن ها در این رابطه که کدام بلاک معتبر است و کدام معتبر نیست به توافق می رسند. بنابراین نودهای شبکه بلاک هایی که در آن ها تغییر ایجاد شده است را رد می کنند. در نتیجه برای ایجاد تغییر در بلاک چین عملیات زیر لازم است:

  • اطلاعات کلیه بلاک ها باید تغییر یابد.
  • برای هر بلاک الگوریتم محاسباتی گواهی اثبات کار انجام شود.
  • کنترل بیش از 50 درصد از شبکه توزیع شده همتا به همتا را در دست بگیرید.

بعد از انجام این عملیات بلاکی که شما روی آن تغییر ایجاد کرده اید توسط کل شبکه پذیرفته می شود، اما این کار غیرممکن است؛ بنابراین امنیت بلاک چین بسیار بالاست.

تراکنش ها در بلاک چین

تراکنش ها روی شبکه Blockchain طی چهار مرحله انجام می شود:

  1. شخصی درخواست انجام تراکنش می کند، این تراکنش می تواند در برگیرنده ارزهای دیجیتال، قراردادها، مدارک یا اطلاعات دیگر باشد.
  2. این تراکنش با کمک نودها در شبکه همتا به همتا منتشر می شود.
  3. نودهای موجود در شبکه با استفاده از الگوریتم های ذکر شده تراکنش و وضعیت کاربر را تایید می کنند.
  4. پس از اینکه تراکنش تایید شد بلاک جدید به بلاک چین افزوده می شود.

مزایا و معایب تکنولوژی بلاک چین:

مزایا

  • شفافیت و غیرقابل تغییر بودن اطلاعات : اطلاعات روی بلاک چین قابلیت دیده شدن توسط همه افراد را دارند، بنابراین هرگونه تغییر روی بلاک چین توسط شبکه قابل مشاهده است.
  • امنیت بسیار بالای بلاک چین : با استفاده از کدهای هش، الگوریتم گواهی اثبات کار و شبکه توزیع شده همتا به همتا بلاک چین بسیار امن است، به طوریکه تقریبا هک کردن آن غیرممکن است.
  • سرعت بالاتر و هزینه های کمتر : برای انجام تراکنش های برون مرزی در حالت عادی نیاز به واسطه های مانند بانک می باشد و ممکن است این عملیات چندین روز به طول بینجامد و هزینه زا باشد. اما با استفاده از تکنولوژی بلاک چین می شود این فرآیند را با سرعت بالاتر و هزینه های بسیار کمتر انجام داد.
  • ثبت اطلاعات و داده های تاریخی و اطلاعات جدید در کنار هم و در یک مکان: همان گونه که ذکر شد تمامی اطلاعات روی بلاک چین قرار می گیرند، چه اطلاعات بلاک های قدیمی تر و چه بلاک های جدید.
  • خدمات رسانی بیست و چهار ساعته : شبکه بلاک چین خاموشی و زمان تعطیلی ندارد و همیشه در دسترس است.
  • دادن قدرت اختیار به کاربران : در بلاک چین شما تمامی اطلاعات را مشاهده می کنید و بر روی تمامی داده ها و تراکنش ها کنترل دارید.
  • غیرمتمرکز بودن : هیچ سازمان یا نهاد دولتی بر آن نظارت ندارد. و در شبکه ای همتا به همتا از افراد توزیع شده است.

معایب

پیچیدگی : درک تکنولوژی بلاک چین و بکارگیری آن برای افراد عادی کمی مشکل است.

سایز بلاک : با توجه به اینکه هرلحظه اطلاعات جدیدی روی شبکه ثبت می شود سایز بلاک چین می تواند ایجاد محدودیت کند.

خطاهای انسانی : همان گونه که ذکر شد اطلاعات روی بلاک چین غیر قابل ویرایش و حذف کردن هستند. بنابراین هنگام ثبت اطلاعات و انجام تراکنش ها باید صد در صد از صحت آن اطمینان داشت چون اگر به اشتباه ثبت شود دیگر امکان تغییر آن وجود ندارد.

بلاک چین از دیدگاه فنی

بلاک چین را یک به عنوان بایگانی که اطلاعات روی آن ثبت می شوند، در نظر بگیرید. شاید یک بلاک چین با چیزهایی که با آن بیشتر آشنا هستید، خیلی تفاوت نداشته باشد. مثل ویکیپدیا.

با استفاده از یک بلاکچین، افراد زیادی می‌توانند سوابق مختلفی را به یک نوع بایگانی اطلاعات وارد کنند و همچنین کاربران می‌توانند چگونگی ثبت و به‌روزرسانی اطلاعات را کنترل کنند.

ساختار و نوع کار این فناوری خیلی با نوع کار وب‌سایت ویکیپدیا تفاوت ندارد. مقالات وب‌سایت دانشنامه آنلاین ویکیپدیا هم محصول یک نویسنده نیستند. هر کسی می‌تواند با رعایت قوانین ویکیپدیا، در این سایت مطلب منتشر کند. بنابراین در ویکی‌پدیا هم فقط یک فرد اطلاعات را کنترل نمی‌کند.

با این حال، با بررسی‌های عمیق‌تر، تفاوت‌هایی که باعث می‌شود فناوری بلاک چین منحصر به فرد باشد، روشن‌ می‌شود. در حالی که هر دو در شبکه‌های توزیع‌شده (اینترنت) اجرا می‌شوند، ویکی‌پدیا در شبکه جهانی وب (WWW)، با استفاده از یک مدل «کلاینت سرور»، طراحی شده است.

این یعنی در ویکیپدیا، داده‌ها روی سرور متمرکز ذخیره می‌شوند. حتی اگر کاربران هم نخواهند، یک یا چند نفر به تمام داده‌ها کنترل دارند و می‌توانند آن‌ها را تغییر دهند یا به طور کامل حذف کنند.

در ویکی‌پدیا، یک کاربر (کلاینت)، با مجوزهایی که در حساب کاربری خود توسط سیستم برایش تعیین می‌شود، قادر است همه یا برخی از ورودی‌های ویکی‌پدیا را که در یک سرور متمرکز ذخیره شده‌اند، تغییر دهد.

هر زمان که یک کاربر به صفحه ویکیپدیا دسترسی پیدا کند، نسخه به‌روزشده یک مطلب در دیتابیس (مسترکپی) را دریافت می‌کند. اما تفات اصلی این است که کنترل پایگاه داده همچنان با مدیران ویکی‌پدیا باقی می‌ماند و کنترل دسترسی‌ها و مجوزها توسط یک مقام مرکزی حفظ می‌شود. به نوعی مدیران ویکی‌پدیا می‌توانند یک مقاله را هر زمان که بخواهند حذف کنند.

اما در بلاک چین، مالک اطلاعات پایگاه داده، همان کاربران شبکه هستند و اطلاعات ثبت‌شده روی آن پاک نمی‌شود.

کاربردهای مختلف بلاک چین

همانطور که گفتیم بیت کوین و ارزهای دیجیتال غیرمتمرکز، مهم‌ترین و موفق‌ترین کاربرد فناوری بلاک چین هستند. به عنوان مثال، در بیت کوین با استفاده از این فناوری امکان تقلب، دوبار خرج کردن پول و برگشت تراکنش‌ها از بین می‌رود.

اما این فناوری می‌تواند به جز ارزهای دیجیتال، کاربردهای زیاد دیگری هم داشته باشد و هر کجا نیاز به فضایی برای ذخیره داده و از بین بردن نیاز به اعتماد باشد، امکان استفاده از آن وجود دارد.

  • انتخابات الکترونیکی

به عنوان نمونه، انتخابات الکترونیکی و بدون تقلب می‌تواند یکی از کاربردهای بلاک چین باشد. با استفاده از این نوآوری می‌توان تا حد زیادی خطر تقلب در انتخابات و نیاز به نیروی انسانی را کاهش داد.

  • زنجیره تامین کالا

یا برای یک نمونه دیگر می‌توان به استفاده از بلاک چین در زنجیره تأمین و حمل و نقل اشاره کرد. کارخانه‌جات و شرکت‌های تولیدکننده می‌توانند اطلاعات کالاها و حمل و نقل خود را از ابتدا تا رسیدن به دست مشتری روی پایگاه داده ثبت می‌کنند که این کار اصالت کالاها و کیفیت مواد اولیه را برای مشتری تضمین می‌کند.

  • بیمه

بعنوان یک مثال دیگر صنعت بیمه تقریبا شامل تمام چیزهای موجود در سیاره زمین می شود. هر چیزی مثل خانه، ماشین، زمین زراعی یا باغ، دام، سلامت، سفر یا هر چیز با ارزش دیگر را می‌توان بیمه کرد.

مشکل اینجاست که این صنعت توسط شخص یا شرکت های ثالث انجام می شود. بدین معنی که انجام آن بسیار گران قیمت است و  زمانی که فرد ادعای خسارت خود را از بیمه دارد، روند بسیار طولانی و آهسته خواهد بود. با این حال پروتکل بلاک چین اجازه می دهد که فرد بدون نیاز به دخالت شخص ثالث، بیمه شود.

به عنوان مثال اگر کسی بخواهد با هواپیما سفر کند، می تواند بلافاصله قبل از پرواز خود را بیمه کرده و در صورت مشکل داشتن پرواز و یا تاخیر آن، خسارت خود را دریافت کند.

  • پرداخت های بین المللی

انتقالات بین المللی یک تجارت چند تریلیون دلاری است که بانک ها مجبورند در آن به صورت روزانه پرداخت های بین المللی را انجام دهند. اغلب این انتقالات توسط یک واسط به نام سوئیفت(جامعه جهانی ارتباطات مالی بین بانکی) که مقر آن در بلژیک است، انجام می شود. سوئیفت در اوایل دهه 1970 و با هدف آسان تر کردن پرداخت های بین المللی ایجاد شد. اما این سیستم کند، گران و ناکارآمد است.

این ناکارآمدی به این دلیل است که بانک ها قادر نیستند به طور مستقیم به هم انتقالات را انجام دهند. در عوض این بانک ها باید از سوئیفت و یا در بعضی موارد از بانک های واسط دیگر استفاده کنند. با این حال، با استفاده از فناوری بلاک چین بانک ها قادر خواهند بود به صورت یکپارچه با هم کار کنند.

این بدان معنی خواهد بود که هیچ واسط و سازمان ثالثی بین دو بانک نخواهد بود. انجام تراکنش ها دیگر چند روز طول نمی کشد و هزینه زیادی پرداخت نخواهد شد. بلاک چین ریپل دقیقا برای همین منظور طراحی شده است و در حال حاضر بیش از 100 بانک مختلف در پروتکل خود، آن را آزمایش می کنند.

با این فناوری می‌توان درست مثل یک جامعه یا سازمان، نوعی حاکمیت را در یک سیستم به‌ وجود آورد که همه بتوانند نسبت به سهامشان و اختیاراتی که دارند در جلو بردن آن سیستم سهیم باشند.

همچنین با این فناوری می‌شود دارایی‌ها را به توکن‌های دیجیتال تبدیل کرد و آن‌ها را به صورت یک دارایی قابل انتقال عرضه کرد. به عنوان مثال، می‌توان ارزش یک خانه را به هزاران توکن دیجیتال تبدیل کرد و آن‌ها را نسبت به بودجه متقاضیان به فروش رساند تا افراد زیادی (حتی از کشورهای دیگر) بتوانند در آن خانه سرمایه‌گذاری کنند.

البته هنوز در دنیای واقعی به صورت گسترده بلاک چین مورد استفاده قرار نمی‌گیرد و با اینکه این فناوری غیرمتمرکز است، در بسیاری از کارها با وجود آن باز هم مجبور به تکیه کردن به نهادها و سازمان‌های متمرکز هستیم. اما با فراهم شدن زیرساخت‌های لازم مثل توسعه هوش مصنوعی یا اینترنت اشیاء می‌توان به کاربردهای بیشتر این فناوری امیدوار بود.

نتیجه گیری

بلاک چین یک فناوری جدید است که امکان ثبت اطلاعات به صورت دائمی و بدون امکان تغییر را فراهم می‌کند.

این فناوری در حقیقت نوعی دیتابیس یا پایگاه داده است که روی یک یا چند سرور خاص قرار ندارد، بلکه روی تمام کامپیوترهایی که به شبکه متصل می‌شوند، توزیع شده است. به دلیل بهره بردن از رمزنگاری و ثبت آن در همه کامپیوترهای شبکه، سوابق ثبت‌شده قابل هک یا حذف نیستند.

با توجه به پیشرفت روز افزون ارزهای دیجیتال و استفاده آن ها از قابلیت های بسیار زیاد تکنولوژی بلاک چین به عنوان سیستمی غیرمتمرکز با امنیت بالا آشنایی بیشتر با این تکنولوژی یکی از اصول و مفاهیم پایه برای ورود به دنیای ارزهای دیجیتال و بهره وری از آن ها می باشد. علاوه بر این با آشنایی بیشتر با بلاک چین افراد و شرکت ها می توانند ارز دیجیتال خود را ایجاد کنند، پس بسیار واضح است که درک درست بلاک چین و کاربردهای آن از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است که به عنوان پدیده ای اثرگذار نباید نادیده گرفته بشود.

بیت کوین اولین کاربرد این فناوری بود اما از این سیستم انقلابی برای هر سیستمی که لازم باشد نیاز به اعتماد به واسطه‌ها و افراد شخص ثالث کاهش یابد، می‌توان بهره برد..

مقالات عمومی مقالات و اینفوگراف

اولین سوالی که برای افراد تازه‌کار مطرح می‌شود، این است که دقیقاً با استخراج بیت کوین چه عملی صورت می‌گیرد که سودآوری دارد. برای رسیدن به پاسخ این سوال بهتر است ابتدا بیت کوین را خوب بشناسید و با نحوه کار آن آشنا شوید.
اما اگر بخواهیم به زبان ساده توضیح بدهیم، بیت کوین یک ارز و شبکه غیرمتمرکز است و وابسته به هیچ کشور یا شرکت خاصی نیست. غیرمتمرکز بودن یعنی این‌که هیچ کس مالک شبکه بیت کوین نیست و هیچ کس به تنهایی نمی‌تواند آن را کنترل کند. هر کسی در هر جای دنیا می‌تواند با وصل شدن به شبکه بیت کوین، جزئی از آن شود.
به عبارت دیگر کنترل بیت کوین به دست کاربران آن است، نه یک یا چند شخص خاص.
علت این که امیدواری به آینده بیت کوین زیاد است، همین مسئله غیرمتمرکز بودن است. شبکه بیت کوین برای فعالیت فقط به مردم و کاربرانش وابسته است، نه هیچ کس دیگری.
حالا که بیت کوین یک شبکه غیرمتمرکز است، پس وقتی برای کسی بیت کوین ارسال می‌کنید چه کسی کمک می‌کند تا بیت کوین شما منتقل شود. چه کسی تراکنش‌های بیت کوین را تأیید می‌کند یا امنیت آن را حفظ می‌کند؟ درست حدس زدید: افرادی داوطلب به نام «استخراج‌کننده» یا همان «ماینر».
البته استخراج‌کنندگان این کار را محض رضای خدا انجام نمی‌دهند. آن‌ها دستگاه‌ها و سخت‌افزارهای خود را در اختیار شبکه بیت کوین قرار می‌دهند و شبکه بیت کوین در ازای حفظ امنیت شبکه به آن‌ها پاداش می‌دهد.
افراد ماینر با سخت‌افزارهای خود کمک می‌کنند تا شبکه بیت کوین امن بماند و تراکنش‌های بیت کوین انجام شود. طی عملیات ماینینگ، ماینرها باید طی یک فرایند پیچیده، بر سر حل معادلات ریاضی با یکدیگر مسابقه بدهند و به محض اینکه یک ماینر به جواب برسد، بیت کوین تولیدشده و به عنوان پاداش به او تعلق می‌گیرد. حل معادلات ریاضی نیازمند قدرت پردازش است که از سوی سخت‌افزارهای کامپیوتری تأمین می‌شود. لازم به تأکید است که امنیت بیت کوین با همین قدرت پردازشی که ماینرها در اختیار شبکه قرار می‌دهند، تأمین می‌شود. ماینرها علاوه بر تأیید تراکنش‌ها باعث می‌شوند که واحدهای بیت کوین به شکلی منحصربفرد و طبق برنامه‌ای از پیش‌ تعیین‌شده تولید شوند. بر خلاف پول‌های دیگر که بانک‌ها آن‌ها را صادر می‌کنند، در بیت کوین همه می‌توانند در صدور پول (واحدهای بیت کوین) مشارکت کنند.
استخراج بیت کوین نیازمند داشتن دستگاه‌های قدرتمند و برق است.
به منظور حفظ ثبات شبکه و این‌که همه واحدهای بیت کوین سریع استخراج نشوند، در بیت کوین معیاری به نام «سختی استخراج» هم وجود دارد. بلاک‌های بلاک چینِ بیت کوین هر ده دقیقه یکبار تولید می‌شوند. اگر قدرت پردازش ماینرهای بیت کوین خیلی زیاد شود، یعنی ماینرها ممکن است بتوانند زودتر از ده دقیقه بلاک را تولید و بیت کوین استخراج کنند. به همین دلیل سختی استخراج افزایش می‌یابد تا زمان رسیدن به جواب معادله ده دقیقه طول بکشد. از سوی دیگر، اگر قدرت پردازش ماینرها کاهش یابد، یعنی ممکن است زمان ساخت بلاک به زیر ده دقیقه برسد، برای همین در این مواقع سختی کاهش می‌یابد تا دوباره به همان ده دقیقه برسیم.
همچنین، هر چهار سال یکبار طی رویدادی به نام «هاوینگ» (halving)، میزان بیت کوین‌های تولیدشده به شکل ناگهانی نصف می‌شود و این باعث می‌شود که کمیابیِ بیت کوین افزایش یابد.
تعداد بیت کوین‌هایی هم که استخراج می‌شوند، محدود به ۲۱ میلیون واحد است و پس از آن دیگر بیت کوینی تولید نخواهد شد.
در حال حاضر هر ده دقیقه ۱۲.۵ بیت کوین تولید می‌شود که پس از هاوینگ بعدی در می ۲۰۲۰ (اردیبهشت ۹۹) به ۶.۲۵ کاهش می‌یابد. تاکنون بیش از ۱۸ میلیون واحد بیت کوین استخراج شده است. پیش‌بینی می‌شود که استخراج تمام واحدهای بیت کوین تا سال ۲۱۴۰ طول بکشد.
فراموش نکنید که برای آغاز استخراج بیت کوین، نیاز به دانستن مفاهیم تئوری ماینینگ ندارید و توضیحاتی که داده شد بیشتر برای کمک به درک شما از ماینینگ بود.
استخراج بیت کوین یا همان ماینینگ بیت کوین، یک فعالیت داوطلبانه است که در آن افراد داوطلب به نام استخراج‌کننده (ماینر)، قدرت پردازش دستگاه‌های استخراج خود را در اختیار شبکه قرار می‌دهند تا تراکنش‌های شبکه تایید شود.
البته ماینرها این کار را محض رضای خدا انجام نمی‌دهند، بلکه برای آن پاداش می‌گیرند و این پاداش همان بیت کوین‌ است. به عبارت دیگر زمانی که شما برای دوست خود بیت کوین ارسال می‌کنید، ماینر با فعالیت خود به تایید شدن تراکنش‌های شما کمک می‌کند و شبکه به آن پاداش می‌دهد.
پس در ماینینگ سه کار اصلی انجام می‌شود:

  1. تایید تراکنش‌های بیت کوین
  2. حفظ امنیت شبکه‌ی بیت کوین
  3. تولید واحدهای جدید بیت کوین به صورت غیرمتمرکز
    در ادامه استخراج بیت کوین را از نظر فنی بررسی می‌کنیم.
    شاید زمانی که اصطلاح «استخراج بیت کوین» را می‌شنوید، در ذهن خود سکه‌هایی را مجسم کنید که از دل زمین بیرون کشانده می‌شوند. اما بیت کوین که فیزیکی نیست. پس چرا آن را استخراج یا ماینینگ می‌نامیم؟
    چون استخراج بیت کوین از نظر فلسفی بی‌شباهت به استخراج طلا نیست. به این صورت که بیت کوین‌ها در طراحیِ کد و پروتکل بیت کوین وجود دارند (مثل طلا که در معادن وجود دارد) اما هنوز قابل دسترسی نیستند (مثل طلاهایی که هنوز از معادن بیرون کشیده نشده‌اند).
    بر اساس پروتکل یا همان قوانین بیت کوین، فقط تعداد ۲۱ میلیون واحد از آن وجود خواهد داشت. مثل طلا که کمیاب و محدود است.
    نام علمی‌تر ماینینگ، اثبات کار (Proof Of Work) است. در واقع فرایند استخراج از الگوریتمی به نام اثبات کار سرچشمه گرفته است که فردی به نام آدام بک (Adam Back) اولین بار در سیستم ضد اسپم خود از آن استفاده کرد که هش‌کش (HashCash) نام داشت.
    در اوایل دهه ۱۹۹۰، حملات اسپم به سیستم‌های کامپیوتری رواج داشت. حملات اسپم به معنای ارسال پیام‌ها و درخواست‌های بیهوده به سیستم برای کند کردن آن است. آدام بک برای جلوگیری از ارسال شدن پیام‌های بیهوده از طرف اسپمرها، در اختراع خود این الزام را ایجاد کرد که کاربران برای ارسال پیام باید با کامپیوتر خود یک سری محاسبات ریاضی انجام می‌دادند که نیازمند به مصرف پردازنده (CPU) بود. با این کار اگر کسی می‌خواست پیام‌های هرزنامه به سیستم ارسال کند، مجبور می‌شد تا مقدار زیادی قدرت پردازش از خود داشته باشد که مستلزم مصرف کردن برق است.
    در واقع اثبات کار به این معنی است که استخراج‌کنندگان بیت کوین یا ماینرها کاری انجام می‌دهند که به وسیله آن می‌توانند به بیت کوین‌ دست پیدا کنند. ماینرها با تولید بلاک‌هایی از تراکنش‌های معتبر و اتصال آن‌ها بهبلاک چین پاداش دریافت می‌کنند.
    نودها (Nodes)
    قبل از هر چیز باید درباره نودها صحبت کنیم. یک نود (Node) یا گره در شبکه بیت کوین، کامپیوتر قدرتمندی است که نرم افزار بیت کوین را اجرا و با مشارکت در انتقال اطلاعات، به حفظ کار شبکه بیت کوین کمک می‌کند.
    هر کسی می‌تواند با دریافت رایگان نرم افزار بیت کوین و اختصاص برق و دانلود کل تاریخچه تراکنش‌های بلاک چین (که در حال حاضر حجم آن به حدود ۲۰۰ گیگابایت می‌رسد) یک نود را اجرا کند. نودها تراکنش‌ها در تمام شبکه پخش می‌کنند.
    آموزش نصب و اجرای فول نود (Full Node) بیت کوین:
    بعضی از نودها شرایطی ویژه دارند که به آن‌ها نود ماینینگ (همان ماینر) می‌گویند.
    در ابتدای کار بیت کوین، همه نودها ماینر بودند اما امروزه نودهای ماینینگ با نودهای صرفا اعتبارسنج تفاوت دارند.
    نودهای ماینر که دارای قدرت پردازش زیادی هستند، تراکنش‌های بیت کوین را در بسته‌هایی به نام بلاک‌ جمع‌آوری و سپس آن‌ها را به هم متصل می‌کنند و بلاک چین را تشکیل می‌دهند.
    اما آن‌ها چگونه این کار را انجام می‌دهند؟ اضافه کردن بلاک به بلاک چین مستلزم حل کردن یک معادله ریاضی پیچیده است که فقط با حدس زدن اعداد امکان‌پذیر است.
    حل کردن معادله
    کامپیوترهای قدرتمند ماینر اعداد را یکی پس از دیگری امتحان می‌کنند تا بتوانند جواب معادله هر بلاک را بدست آورند. راهکاری به نام تابع هش این امکان را فراهم می‌‌کند تا بتوان خروجی را پیش‌بینی کرد.
    بنابراین ماینرها راهی جز امتحان کردن اعداد در تابع هش ندارند تا سرانجام به نتیجه درست برسند. همچنین هش ایجاد شده باید با چند صفر شروع شود که کار حدس عدد را بسیار سخت می‌کند. این یک فرایند رقابتی است. اولین ماینری که به جواب معادله و هش صحیح برسد، برنده می‌شود و آن را به بقیه نودها اعلام می‌کند. بلافاصله تمام ماینرها از کار بر روی آن بلاک خاص دست برمی‌دارند و برای بلاک بعدی دوباره رقابت از سر گرفته می‌شود.
    به عنوان پاداش این کار، مقداری مشخص از بیت کوین که توسط کد بیت کوین تعیین شده است به ماینر برنده تعلق می‌گیرد. ماینر همچنین تمام کارمزد تراکنش‌های یک بلاک را هم دریافت خواهد کرد. در زمان نوشتن این مطلب پاداش استخراج بیت کوین، ۱۲.۵ واحد بیت کوین (BTC) است. این پاداش در ابتدای راه‌اندازی بیت کوین ۵۰ واحد بود. پس از هر ۲۰۰,۰۰۰ بلاک (هر چهارسال یکبار)، پاداش استخراج شبکه نصف می‌شود. در سال ۲۰۲۰ پاداش استخراج بیت کوین نصف شود و به ۶.۲۵ واحد کاهش می‌یابد.
    از نظر تئوری کم شدن پاداش استخراج بیت کوین کمیابی آن را افزایش می‌دهد و باعث افزایش قیمت می‌گردد اما این موضوع قطعی نیست. تخمین زده می‌شود که استخراج همه واحدهای بیت کوین تا سال ۲۱۴۰ طول بکشد.
    ماینرها علاوه بر پاداش استخراج، از کارمزد تراکنش‌ها هم سود می‌برند. بنابراین وقتی در سال ۲۱۴۰ همه بیت کوین‌ها استخراج شوند، ماینرها فقط از کارمزدها سود خواهند برد.
    به دلیل اینکه زمان بلاک بیت کوین ۱۰ دقیقه است، تقریبا هر ۱۰ دقیقه بیت کوین‌های جدید تولید می‌شوند و به یک ماینر تعلق می‌گیرند. حالا ممکن است که یک کامپیوتر بسیار قدرتمند بتواند جواب معادله را مثلا در ۵ دقیقه پیدا کند. این باعث اختلال در کار شبکه و استخراج سریع تمام واحدهای بیت کوین می‌شود. به همین منظور، راهکاری به نام سختی شبکه بیت کوین تعبیه شده است.
    شبکه به طور خودکار نسبت به قدرت پردازش موجود، سختی محاسبات را کم و زیاد می‌کند تا ماینرها بتوانند در ۱۰ دقیقه به جواب برسند، نه بیشتر نه کمتر. با این حال این زمان در برخی مواقع و به صورت جزئی کم و زیاد می‌شود مثلا ممکن است یک بلاک در ۹.۸ دقیقه ساخته شود. با اضافه شدن ماینرهای جدید به شبکه، سختی افزایش می‌یابد و با کم شدن آن‌ها سختی کاهش پیدا می‌کند.
    امروزه به دلیل گسترش شبکه و دستگاه‌های استخراج قدرتمند، استخراج مستقیم بیت کوین توسط کمتر کسی امکان‌پذیر است و اغلب ماینرها به محل‌هایی مجازی به نام «استخر استخراج» (mining pool) می‌پیوندند.
    ماینرهای سراسر دنیا دستگاه‌های استخراج خود را به استخرهای استخراج معتبر متصل می‌کنند و استخر استخراج به نمایندگی از همه و با مجموع قدرت پردازشی که دارد، برای ماینینگ و به دست آوردن پاداش بلاک تلاش می‌کند. در اینجا ماینرها دیگر به طور فردی و مستقیم برای پاداش بلاک به رقابت نمی‌پردازند بلکه نسبت به قدرت پردازشی که دارند، از استخر استخراج به طور مرتب بیت کوین دریافت می‌کنند. در صورت اقدام به استخراج مستقیم بیت کوین توسط یک ماینر عادی، شانس حل کردن بلاک نزدیک به صفر خواهد بود.
    نتیجه گیری
    هر کاری پاداشی دارد. شما به عنوان یک ماینر با فعالیت در شبکه بیت کوین، تراکنش‌های شبکه را تایید و امنیت آن را تامین کرده و در قبال این کار پاداش دریافت می‌کنید.
    برای اینکه امنیت بیت کوین به خوبی حفظ شود و نتوان به شبکه حمله کرد، ماینینگ طوری طراحی شده است که ماینرها برای کسب پاداش باید یک سری مسائل ریاضی را با استفاده از قدرت پردازش خود حل کنند. در این صورت اگر کسی بخواهد امنیت شبکه را به خطر بیندازد باید قدرت پردازشی به اندازه بیش از نصف ماینرهای شبکه را در اختیار داشته باشد.
    برای اینکه همه واحدهای بیت کوین سریع استخراج نشوند و ماینینگ رقابتی بماند، چیزی به نام سختی استخراج در شبکه بیت کوین تعریف شده و هر چقدر قدرت ماینرها بیشتر شود،‌ سختی هم افزایش پیدا می‌کند. به این ترتیب، بیت کوین کمیاب‌تر و کمیاب‌تر می‌شود.
    تعداد واحدهای بیت کوین محدود به ۲۱ میلیون واحد است که با توجه به نصف شدن پاداش استخراج یا همان هاوینگ (Halving) که هر چهار سال یکبار رخ می‌دهد، استخراج تمام بیت کوین‌ها تا سال ۲۱۴۰ طول می‌کشد.
    استخر استخراج محل مجازی است که استخراج‌کنندگان در آن قدرت پردازش خود را با هم جمع می‌کنند و همه برای استخراج یک بلاک تلاش می کنند. در این روش هر ماینر یا استخراج‌کننده بر اساس توان پردازشی خود سود می‌برد. بدون پیوستن به استخر استخراج شانس شما برای ماین بلاک بسیار کم خواهد بود و فقط فارم‌های استخراج بزرگ به صورت مستقل کار می‌کنند.
    لازم به تاکید است که برای انجام استخراج بیت کوین نیاز به دانستن جزئیات ماینینگ نیست و شروع عملیات ماینینگ بسیار ساده‌تر از چیزی است که فکر می‌کنید.

مقالات عمومی مقالات و اینفوگراف

در حالی که راه‌های زیادی برای کسب درآمد از طریق بیت کوین معرفی می‌شود، اما عملاً روشی برای به دست آوردن بیت کوین رایگان وجود ندارد. راه‌های کسب آنلاین بیت کوین خواستار وقت و هزینه‌ زیادی است و از طرفی بیشتر روش‌هایی که نوید بیت کوین مجانی را می‌دهند، ارزش وقت گذاشتن ندارند.

بیت کوین مانند پول واقعی است اما به دلایلی عجیب، مردم فکر می‌کنند چون بیت کوین شکل جدیدی از پول است، راه‌های جادویی برای به‌دست آوردن بیت کوین وجود دارد و کسب درآمد از آن آسان است.

این تفکر پذیرفته شده نیست، چراکه بیت کوین مانند دیگر پول‌های رایج است. از آنجایی که هیچ راه آسان و بدون ریسکی برای کسب درآمد وجود ندارد، هیچ راه جادویی هم برای به‌دست آوردن بیت کوین وجود ندارد.

در حالی که امکان درآمدزایی از ارزهای دیجیتال وجود دارد اما برای دست‌یافتن به آن باید وقت و هزینه کافی صرف کنید.

هر روشی که در زیر توضیح می‌دهیم بر اساس فاکتورهای زیر ارزیابی می‌شود:

این روش نیازمند چه مقدار تلاش است؟

درآمدزایی این روش به چه اندازه است؟

ریسک این روش چقدر است؟

  • درآمد قطره‌ای (روش فاست، پرداخت به ازای کلیک و مشاغل کوچک)

یکی از ارزان‌ترین و آسان‌ترین و در عین حال زمانبرترین روش‌های کسب بیت کوین از طریق درآمد‌های قطره‌ای است. این بدین معناست که شما کار ناچیزی انجام می‌دهید و در ازای وقتی که گذاشته‌اید، بخشی ناچیزی از یک کوین را دریافت می‌کنید.

بعضی از سایت‌های شناخته‌شده درآمد قطره‌ای، بیت کوین فاست‌ها هستند که براساس بازدید مکرر شما در بازه‌ی زمانی خاص مقدار بسیارکمی از یک ارز را می‌دهند. فاست‌ها زیرمجموعه‌ سایت‌های PTC یا همان پرداخت به ازای کلیک هستند. سایت‌های PTC به ازای کلیک شما بر روی تبلیغات و یا دکمه مربوط، به شما مقدار خیلی کمی ارزهای دیجیتال می‌دهند.

باتوجه به محاسبات انجام شده، اگر شما به‌ صورت بی‌وقفه روی این سایت‌ها کار کنید، به‌طور میانگین حدود 5 الی 40 سنت در ساعت درآمد خواهید داشت. مطمئن نیستیم که این مقدار ارزش وقت‌گذاشتن یا مصرف برق را داشته باشد یا نه.

  • ایجاد یک سایت فاست

در حالی که مشارکت به‌عنوان یک کاربر فاست درآمد زیادی به همراه نخواهد داشت، اما مالکیت سایت فاست خودتان، داستان دیگری خواهد بود. شما می‌توانید سایت فاست خود را به‌آسانی ساخته و از طریق نمایش تبلیغات درآمد کسب کنید.

با توجه به نوع تبلیغ و مقدار ترافیک سایت، می‌توانید با راه‌اندازی سایت فاست به درآمد ۱۰۰۰ دلار در ماه هم برسید.

به هر حال راه‌اندازی سایت فاست به زمان و تلاش نیاز دارد؛ شما باید وب‌سایت خود را راه‌اندازی کنید، کاربران را مدیریت کنید، از روش‌های تقلب کاربران جلوگیری کنید و همچنین به سرمایه‌ اولیه برای تأمین مالی فاست نیاز دارید.

  • ساخت کمپین امضاء در انجمن بیت کوین تاک

در اواسط ۲۰۱۴، بزرگترین انجمن بیت کوین، کمپین‌های امضا راه‌اندازی کرد. به عبارت ساده‌تر، شما می‌توانید از امضای خود در این انجمن برای تبلیغ یک محصول استفاده کنید و در ازای هر پست خود در این انجمن مبلغی را دریافت کنید. لیست کامل کمپین‌ها را با مراجعه به انجمن بیت کوین تاک می‌توانید مشاهده کنید.

با شرکت در این کمپین، میزان دریافتی شما با سطح کاربری‌تان در این انجمن ارتباط خواهد داشت، معمولاً افرادی که سطح عضویتشان «عضو کامل» (full member) نیست، میزان دریافتی‌شان خیلی جزئی خواهد بود. برای عضو کامل شدن باید دست کم ۱۲۰ پست داشته باشید. همچنین محدودیت‌های دیگری از جمله تعداد کاراکتر، محتوای اصلی و … وجود دارد.

گاهی اوقات برای حداقل پست لازم در هفته تعداد معینی وجود دارد. بر اساس تجربه‌، شما می‌توانید در یک ساعت ۵ دلار درآمد با توجه به سطح عضویت و پست‌هایی که نوشته‌اید، کسب کنید. البته این وقت شامل تعداد پست‌ها برای کسب سطح موردنظر در این فروم نمی‌شود.

  • تریدر یا معامله‌گر شدن

یکی از سریع‌ترین، آسان‌ترین و در عین حال خطرناکترین روش‌های پول درآوردن با بیت کوین، ترید یا معامله کردن روی صرافی‌هاست. ترید کردن اساساً به این معنی است که شما سعی می‌کنید وقتی قیمت پایین می‌رود، آن را خریداری کنید و پس از افزایش بفروشید.

به هر حال ترید موفق بیت کوین به شانس یا حدس و گمان ارتباطی ندارد. تریدرهایی که معاملاتشان به سود ختم می‌شود، مقدار قابل‌توجهی زمان برای یادگیری اصول‌ ترید و غلبه بر ریسک‌های مربوط، صرف می‌کنند. تریدر موفق می‌داند که در کوتاه‌مدت ممکن است ضرر کند ولی به آن به دید سرمایه‌گذاری‌ در آموزش نگاه می‌کند، زیرا هدف او سودکردن در بلندمدت است.

اگر می‌خواهید که یک تریدر خوب شوید، مطمئن شوید که وقت و سرمایه کافی برای آموزش ترید خود صرف کنید.

  • ترویج و تبلیغ لینک‌های بازاریابی

یکی از راه‌هایی که در بسیاری از موارد از آن چشم‌پوشی می‌شود ترویج برنامه‌های همکاری در فروش و لینک‌های بازاریابی مختلف است. همکاری در فروش یا لینک‌های بازاریابی عملی است که طی آن افرادی کسب‌وکار خاصی را به‌طور رایگان تبلیغ می‌کنند و در صورت انجام خرید یا ثبت نام از جانب مشتری، مقداری کمیسیون دریافت می‌کنند.

بسیاری از صرافی‌ها، محصولات و خدمات برنامه‌های همکاری در فروش ارائه می‌دهند که می‌توانید از آن‌ها استفاده کنید.

را‌ه‌های بسیاری زیادی برای تبلیغ لینک بازاریابی شما وجود دارد؛ برای مثال شما می‌توانید لینک بازاریابی خود را در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک بگذارید، در سایت‌های مختلف تبلیغ کنید یا حتی سایت اطلاع‌رسانی تاسیس کنید و لینک افیلیت خود را منتشر کنید.

  • وبلاگ نویسی در حوزه‌ی بیت کوین و ارزهای دیجیتال

اگر شما در این حوزه اطلاعات دارید و از استعداد نویسندگی خوبی برخوردار هستید، می‌توانید حرفه روزنامه‌نگاری و نویسندگی در حوزه‌ی ارزهای دیجیتال را هم در نظر بگیرید. از آنجایی که دنیای ارزهای دیجیتال هرروز در حال پیشرفت است، سایت‌های خبری و تولیدمحتوای زیادی در این حوزه نیز گسترش می‌یابد. در بسیاری از موارد این سایت‌ها شدیداً به نویسنده احتیاج دارند، زیرا هر هفته مقالات و محتوای زیادی را منتشر می‌کنند.

از آنجایی که نویسنده‌های خوب به‌سختی پیدا می‌شوند، اگر بتوانید کار با کیفیت خود را ارسال کنید، می‌توانید درآمد خوبی از طریق نویسندگی درباره‌ی بیت کوین و ارزهای دیجیتال از منزل خود پیدا کنید.

بهترین راه برای پیدا کردن چنین شغلی جستجو در بخش فرصت‌های شغلی (Jobs) وب‌سایت خبری موردعلاقه‌‌تان است. همچنین شما می‌توانید برای وب‌سایت خاصی ایمیل ارسال کنید و یا در سایت‌های فریلنسر پروفایل نویسندگی برای خود بسازید.

به شما اطمینان می‌دهم که نیاز شدیدی برای نویسندگان خوب وجود دارد. بهتر است قبل از ارسال درخواست برای چنین وب‌سایت‌هایی تعدادی مقاله نمونه از خودتان داشته باشید، چرا که بسیاری از این سایت‌ها قبل از استخدام به سابقه‌ی شما توجه می‌کنند.

  • فروش محصولات و ارائه‌ی خدمات مربوط

اگر نمی‌توانید مانند نویسنده‌ها با کلمات بازی کنید، شاید بتوانید خدمات دیگری ارائه دهید. تاپیک خدمات در انجمن بیت کوین تاک، طیف گسترده‌ای از خدمات در ازای بیت کوین به شما پیشنهاد می‌دهد. بعضی از این موارد شامل ایجاد وب‌سایت در این زمینه، بازاریابی یک محصول به‌صورت آنلاین یا حتی تضمین‌ تراکنش‌های بیت کوین است.

  • استخراج بیت کوین و ارزهای دیجیتال

بسیاری از کسانی که با بیت کوین آشنا می‌شوند، در ابتدا به مفهوم استخراج آن علاقه پیدا می‌کنند. خلق پول جادوییِ اینترنت از طریق کامپیوتر شخصی، چه چیزی می‌تواند از این بهتر باشد؟

درواقع استخراج بیت کوین امروزه فراتر از یک سرگرمی ساده است. برای این کار به دستگاه‌های مخصوص بسیار گران، برق پرهزینه، دانش پیکربندی سخت‌افزار و فضای فیزیکی برای نگهداری ماینرها نیاز است.

استخراج آلت کوین‌ها (برای مثال اتریوم) ارزان‌تر از بیت کوین است ولی این فقط به معنای ارزانی دستگاه آن‌ها است؛ موارد دیگر مانند هزینه‌ی برق، پیکربندی و نگهداری اساساً یکسان هستند.

در بعضی موارد شما با وب‌سایت‌ها و برنامه‌های موبایلی مواجه می‌شوید که ارزی را برای شما استخراج می‌کنند. بیشتر این سرویس‌ها کاملاً بی‌فایده هستند و از قدرت محاسباتی و باتری شما فقط برای بازگرداندن چند سنت استفاده می‌کنند.

گزینه‌ دیگر استخراج ابری (Cloud Mining) است. به این صورت که شما هزینه‌ای را به فردی پرداخت می‌کنید تا از دستگاه به‌منظور استخراج برای شما استفاده کند. با اینکه این امر ایده‌آل به نظر می‌رسد ولی بیشتر این سایت‌ها فقط وانمود می‌کنند که از پول شما به‌منظور استخراج استفاده می‌کنند و بیشتر آن‌ها کلاهبرداری هستند. برای کسب اطلاعات بیشتر در این خصوص می‌توانید در وب‌سایت ارز دیجیتال دات کام  مقاله‌های مختلفی را مطالعه کنید.

به‌علاوه، در حالی که سایت‌های قانونی و معتبری در این زمینه وجود دارد، بهتر است پولی را که صرف این سایت‌ها می‌کنید در بیت کوین سرمایه‌گذاری کنید. البته ما همیشه توصیه می‌کنیم که تحقیقات خودتان را انجام دهید چرا که این پول خودتان است.

  • وام‌دهی بیت کوین

یکی از روش‌های بسیار محبوب که در حال پیشرفت است کسب سود از طریق پلتفرم وام‌دهنده‌ی بیت کوین است. چنین سایت‌هایی وام‌گیرنده‌هایی را که به ارز دیجیتال نیاز دارند را به افرادی که قصد قرض دادن بیت کوین با نرخ سود مشخصی دارند، ارتباط می‌دهد.

از آنجا که این وام‌ها فوق‌العاده خطرناک هستند، نرخ بهره‌ی آن‌ها نیز بسیار زیاد است و در ابتدا سرمایه‌گذاری خوبی به نظر می‌رسد.

فرض کنید که می‌توانید طی یک سال از بابت وام دادن ۱۵ درصد از یک ارز دیجیتال سود کسب کنید. چه چیزی بهتر از این وجود دارد؟

از آنجایی که تضمین و وثیقه واقعی وجود ندارد که وام‌گیرنده مسئولیت بازپرداخت را به درستی به جا آورد، درنتیجه گیرنده‌ی وام قرارداد را رد می‌کند و وام‌دهنده پول خود را از دست می‌دهد.

در بررسی که انجام شد، سرانجام همه‌ی گیرنده‌های وام قرارداد را رد کردند؛ برای همین توصیه‌ی اکید داریم از این روش دوری کنید.

  • افزایش بیت کوین به‌ روش هایپ

روش دیگری که به‌شدت توصیه می‌شود که از انجام آن اجتناب کنید روش هایپ به معنی برنامه‌ی سرمایه‌گذاری با بازدهی بالا است که به‌اختصار HYIPs خوانده می‌شود. این سایت‌ها ادعا می‌کنند که کوین شما را در طی چند روز دو برابر یا وعده‌ی سودهای غیرواقعی و یا سودهای قطعی می‌دهند. در این خصوصی می‌توانید مقاله‌های زیادی در سایت ارز دیجیتال دات کام مطالعه کنید.

در واقع کاری که این سایت‌ها انجام می‌دهند این است که از کاربران جدید پول می‌گیرند تا آن را به کاربران قدیمی بدهند. این فرایند باعث همهمه زیادی در سایت و درنهایت باعث قانونی جلوه دادن آن می‌شود.

علاوه بر این، ممکن است این سایت‌ها برنامه‌ی رفرال هم داشته باشند، در نتیجه کاربر تعدادی از دوستان خود را هم وارد این سیستم می‌کند.

این روشی است که سیستم‌های پانزی (هرمی) کار می‌کنند. آن‌ها ۳ الی ۴ ماه فعالیت می‌کنند و بعد از آن و در یک روز ناگهان سایت از دسترس خارج شده و پول‌ها به باد می‌روند. پرداخت جدیدی انجام نمی‌شود و افراد زیادی از کلاهبرداری آسیب می‌بینند.

در سه سال اخیر ما سایت‌های زیادی را بررسی کردیم ولی هنوز سایتی را برای سرمایه‌گذاری امن در این زمینه نیافتیم. هر سایتی که به شما وعده‌ی بسیار خوبی پیشنهاد داده بدانید که در حال انجام یک ظاهرسازی برای کلاه‌برداری است.

  • گرفتن فورک‌های بیت کوین و ایردراپ‌ها

از آگوست ۲۰۱۷، بیت کوین شروع به ایجاد «انشعاب» به سکه‌های جدید کرد. به‌طور مختصر فورک یا انشعاب به معنی ایجاد کلون بیت کوین جدید از بیت کوین موجود است. هرکسی که قبل از ایجاد فورک، بیت کوین نگهداری کرده، می‌تواند بعد از فورک سکه‌ی جدید را هم داشته باشد.

اولین فورک شناخته‌شده بیت کوین کش ولی بعد از آن فورک‌های بیت کوین گلد و بیت کوین دایموند و… نیز اضافه شد. فیاند بدست آوردن ارزهای دیجیتال حاصل از فورک، اساساً یکسان است ولی در ابتدا باید با شیوه‌ کارکرد بیت کوین آشنا شوید.

آگاه باشید که اگر اطلاعات کافی نداشته باشید ممکن است بیت کوین خود را هم از دست بدهید. بنابراین به افرادی که اطلاعات فنی ندارند توصیه می‌شوند فکر فورک را کنار بگذارند و بیت کوین خود را در جای امنی نگه‌داری کنند.

در روش‌های جایگزینی که وجود دارد، کمپانی‌هایی در ازای دریافت کمیسیون برای فورک، به شما پیشنهاد گرفتن بیت کوین را می‌دهند که به احتمال زیاد دوباره به کلاه‌برداری ختم شود. با فرض اینکه فورک در بازار جایگاهی داشته باشد، پس از دریافت آن می‌توانید آن را در صرافی بفروشید.

  • ایردراپ

ایردراپ‌ها نیز شبیه فورک‌ها هستند و می‌توان گفت که آن‌ها از «ناکجا آباد» آمده‌اند. ایردراپ‌ها معمولاً به‌منظور گسترش یک ارز دیجیتال در سطح جهانی استفاده می‌شوند. این ارزها به‌صورت عمومی و رایگان توزیع می‌شوند؛ اگرچه ممکن است شرایطی برای آن اعمال شود.

به‌طور مثال Byteball، به‌ کاربرانی که بیت کوین داشتند، با توجه به تعداد بیت کوین آن‌ها داده شد.

به این ترتیب، فورک‌ها و ایردراپ‌ها یکی از با ارزش‌ترین روش‌ها برای وقت‌ گذاشتن هستند که ریسک بالایی هم دارند. توصیه‌ی ما به شما این است که پس از تحقیق گسترده و درک درست از فرایند از آن‌ها استفاده کنید.

مقالات عمومی مقالات و اینفوگراف

بیت کوین (Bitcoin) نوعی پول یا ارز غیرمتمرکز دیجیتال است که می‌توانید با آن خرید کنید، سفارش‌ آنلاین انجام دهید، به هر کسی که دوست دارید در هر نقطه از جهان پول بفرستید یا آن را به عنوان نوعی سرمایه‌گذاری در نظر بگیرید.

اگر بخواهیم خیلی خلاصه و مختصر بگوییم بیت کوین چیست، می‌توانیم آن را به عنوان نوعی پول در شکل دیجیتالی تعریف کنیم. این تعریف خیلی ساده است و بسیاری از جنبه‌های آن را نادیده می‌گیرد، اما برای شروع کار کافی به نظر می‌رسد.

بیت کوین پول دیجیتالی است که می‌توانید با آن سفارش‌ آنلاین انجام دهید، خرید کنید و یا اینکه آن را به عنوان نوعی سرمایه‌گذاری در نظر بگیرید. همین کارکردهای مختلف و استفاده‌های متفاوتی که از آن می‌توانید داشته باشید، شاید مهمترین دلیل و بهترین پاسخ به این سوال باشد که چرا باید با بیت کوین بیشتر آشنا شوید.

از این ارز دیجیتال به عنوان نوعی پول یاد کردیم. پس برای شناخت بهتر آن، ابتدا لازم است که با پول و تاریخچه‌ آن نیز بیشتر آشنا شویم.

تاریخچه پول

هزاران سال قبل پس از آنکه انسان‌های غارنشین شروع به کشاورزی و دامداری کردند، با چالش‌های جدیدی روبرو شدند. نیاز به غذا و خوراک برای انسان‌های اولیه که اساسی‌ترین نیاز آن‌ها به شمار می‌رفت، اغلب با شکار حیوانات و یا استفاده آن‌ها از میوه‌ها و گیاهان رفع می‌شد. با شروع دامداری و پرورش حیوانات، و از سوی دیگر کشاورزی و کاشت بذر گیاهان خوراکی، محصولاتی که به دست انسان‌ها پرورش و تولید می‌شد نیز افزایش یافت. با افزایش این محصولات و با توجه به اینکه بسیاری از این مواد غذایی دارای طول عمری بودند که پس از گذشت این زمان فاسد می‌شدند، انسان به مبادله کالا با کالا روی آورد که مقدمه‌ای برای پیدایش پول بود.

مبادله کالا با کالا مشکلاتی داشت که از جمله آن‌ها میشد به سختی حمل کالاهای مورد معاوضه و اختلاف در ارزش آن‌ها اشاره کرد. کشاورزی که می‌خواست از یک دامدار گوسفندی بگیرد، دقیقا نمی‌دانست که در ازای آن باید چند کیسه گندم به او بدهد. همین مشکلات سبب ایجاد ابزار واسطه‌ای به نام پول شد که شکل آن در طول زمان بارها تغییر یافت.

مردم هر منطقه از کره خاکی از پول‌های مخصوص ناحیه خودشان که اغلب به طور مستقیم از طبیعت به دست آمده بود، استفاده می‌کردند. در برهه‌ای از تاریخ، نمک در بسیاری از مناطق به عنوان ابزار واسطه‌ای که ارزش کالا‌های مختلف را مشخص می‌کرد، در برخی مناطق از صدف‌های دریایی و حتی در یک دوره زمانی از پنبه هم به عنوان پول استفاده شد. اما هر یک از این پول‌ها پس از اینکه منبع سرشاری از آن‌ها کشف می‌شد، بی‌ارزش تلقی شده و کنار گذاشته می‌شدند.

چرخه تکامل پول با روی کار آمدن و کنار رفتن انواع‌ پول‌ها ادامه یافت تا اینکه به سکه‌های فلزی طلا و نقره رسید. این فلزات به دلیل دوام، محدود بودن منابعشان و اینکه جعل‌ کردن آن‌ها سخت بود، برای بیش از هزار سال به عنوان پول در امپراتوری‌ها و حکومت‌های مختلفی که روی سکه‌ها عکس پادشاهانشان حک شده بود، استفاده شدند. اما سکه‌های فلزی هم مشکلات خاص خودشان را داشتند، حمل آن‌ها به دلیل وزن سنگینشان، چالش متوجه سکه‌های فلزی بود. برای حل مشکل حمل کردن سکه‌های فلزی مراکزی به وجود آمدند که با دریافت سکه‌های فلزی، رسیدها و اسناد کاغذی را به تجار می‌دادند که نشان می‌داد در ازای آن می‌توانند سکه‌های فلزی را تنها با دادن این رسیدها در مراکز دیگر دریافت کنند.

تکامل این رسیدهای کاغذی به چیزی که هم‌اکنون به عنوان اسکناس می‌شناسیم ختم شد. در ابتدا ارزش هر اسکناس توسط مقدار خاصی از فلزات گرانبها تعیین می‌شد اما امروزه دیگر اینطور نیست. بهتر است بدانید که اسکناس‌های امروزی که با آن‌ها خرید می‌کنید و یا در حساب بانکی نگه می‌دارید، پشتوانه‌ای ندارند و به همین دلیل به آن‌ها پول‌های بدون پشتوانه یا فیات گفته می‌شود. به عبارتی علت اینکه پول‌های کاغذی امروزی یا اعداد و ارقام دیجیتالی حساب‌ بانکی‌تان ارزشمند هستند، به اعتبار دولتی که آن‌ها را چاپ و منتشر می‌کند برمی‌گردد. در واقع ارزش پول‌های امروزی ما با کنترلی که دولت‌ها بر روی آن می‌توانند اعمال کنند، تعیین می‌شود. اما بیت کوین در تاریخچه مختصری که از پیدایش و تکامل پول گفتیم چه جایگاهی دارد؟ و اینکه چرا باید آن را ادامه‌دهنده این چرخه دانست؟

بیت‌کوین تحت کنترل چه کسی است؟

بیت کوین بر خلاف پول‌های امروزی که عرضه و توزیع آن‌ها در اختیار دولت‌هاست، در کنترل هیچ فرد، گروه و یا سازمان خاصی نیست. افرادی که وارد شبکه این ارز دیجیتال می‌شوند، باید قوانین مربوط به شبکه را بپذیرند. این قوانین به صورت کدهای برنامه‌نویسی‌ است که در اینترنت توسط همه قابل مشاهده است.

گروه‌های مختلفی در شبکه بیت کوین حضور دارند که از جمله مهمترین آن‌ها می‌توان به استخراج‌کنندگان (همان افرادی که احتمالا عکس آن‌ها را با بیل و کلنگ دیده باشید که در اصل هیچ شباهتی هم به این عکس‌ها ندارند!)، توسعه‌دهندگان (برنامه‌نویسانی که مسئولیت بهبود نرم‌افزار بیت کوین را به صورت داوطلبانه بر عهده گرفته‌اند) و نودهای شبکه (دستگاه‌هایی که به شبکه متصل شده‌اند) اشاره کرد.

هر یک از این گروه‌ها وظیفه خاصی در شبکه بر عهده دارد؛ برای مثال استخراج‌کنندگان یا ماینرها کار تایید انتقال‌ بیت کوین‌ها که به آن تراکنش هم گفته می‌شود، را در شبکه انجام می‌دهند. یا توسعه‌دهندگان به صورت داوطلبانه مسئول ارتقای نرم افزار بیت کوین و قابلیت‌های آن هستند. نودها هم تاریخچه تراکنش‌هایی که در شبکه انجام می‌شوند را در هاردهای خود ذخیره و نگهداری می‌کنند.

بیت کوین در واقع تحت کنترل هیچ یک از این گروه‌ها، دولت‌ها یا افراد خاص دیگر نیست. نکته جالبی که بهتر است ناگفته نماند این است که همکاری و فعالیت گروه‌های مختلف حاضر در شبکه‌ بیت کوین، موجب تداوم حیات و رشد آن می‌شوند.

اما به چه دلیل چنین سیستمی که در نگاه اول هم پیچیده به نظر می‌رسد، باید وجود داشته باشد؟ بانک‌ها و سیستم‌های مالی سنتی چه مشکلی دارند که ما را به سمت استفاده از بیت کوین سوق می‌دهند؟

هدف بیت‌کوین چیست؟

به طور خلاصه هدف پیدایش بیت کوین انتقال و یا ذخیره امن پول است. از همین جهت آن را می‌توان یک سیستم پرداخت و بانکداری دیجیتال امن دانست. بیت کوین در واقع کنترل واقعی پول را به دست خود افراد برگردانده و با کلمه عبور ویژه‌ای که کلید خصوصی نام دارد، تنها مالکین این کلیدها قادر به خرج کردن و انتقال بیت کوین‌ها خواهند بود.

از سوی دیگر پول‌های دیجیتال همواره با یک مشکل بزرگ روبرو بوده‌اند که «دوبار خرج کردن» نام دارد. این مشکل در اسکناس‌های کاغذی و پول‌های فیزیکی وجود نداشت، برای مثال شما نمی‌توانستید پولی را که در قبال خرید یک تلویزیون خرج کرده‌اید، دوباره برای خرید یک کالای دیگر استفاده کنید. اما در دنیای دیجیتال این موضوع فرق دارد. اگر پول دیجیتال مانند یک فایل باشد، شما می‌توانید آن را همزمان در دو محل جداگانه خرج کنید و تا فروشندگان از این موضوع اطلاع حاصل کنند، شما خریدهایتان را انجام داده‌اید. به خاطر همین هم تا قبل از حضور ارزهای دیجیتال همیشه یک سازمان مرکزی برای بررسی موجودی‌های اشخاص وجود داشت تا جلوی این اتفاق را بگیرد. اما با پیدایش بیت کوین وجود یک سازمان مرکزی از میان برداشته شد و مسئولیت بررسی این تراکنش‌ها به کل افراد شبکه محول شد. پس دیگر هدف مهم بیت کوین، حل مشکل دوبار خرج کردن بدون اعتماد به فردی دیگر بود.

سازنده Bitcoin چه کسی است؟‌

بیت کوین اواخر سال ۲۰۰۸ متولد شد. احتمالا بحران مالی بزرگ سال ۲۰۰۸ و اتفاقات مربوط به آن دوران را از اخبار به یاد داشته باشید. در همین دوران بود که فرد یا گروه ناشناسی با نام مستعار ساتوشی ناکاموتو، مقاله‌ای را به تعداد زیادی از متخصصین علم رمزنگاری ارسال کرد که در آن از پول الکترونیکی جدیدی صحبت کرده بود. ساتوشی ناکاموتو در این مقاله که از به عنوان وایت پِیپِر هم یاد می‌کنند، بیت کوین و نحوه کار کردن آن را شرح داده بود.

پس از گذشت چند ماه، در ابتدای سال ۲۰۰۹ شبکه بیت کوین کار خود را آغاز کرد. ساتوشی ناکاموتو در سال‌های ابتدایی در پروژه حضور داشت و نواقص آن را به همراه توسعه‌دهندگان دیگری که به پروژه می‌پیوستند، برطرف می‌کرد تا اینکه اواخر سال ۲۰۱۰ ناپدید شد.

تاکنون پس از گذشت بیش از ۱۰ سال از ایجاد بیت کوین، هنوز هویت ساتوشی ناکاموتو مشخص نشده است. ساتوشی ناکاموتو می‌تواند یک فرد، یک گروه برنامه‌نویس و یا حتی یک سازمان مخفی دولتی باشد. فرضیه‌هایی که درباره هویت ساتوشی ناکاموتو وجود دارد و مدعیانی که خود را خالق بیت کوین معرفی کرده‌اند، تعدادشان بسیار زیاد است. با این حال هیچ کدام از آن‌ها مدارک کافی برای اثبات ادعایشان را ندارند.

چرا هویت ساتوشی ناکاموتو ناشناس است؟

ساتوشی ناکاموتو هویت خود را مخفی نگه داشت و برای این کار احتمالا دلایل محکمی هم داشته است. یکی از دلایل احتمالی، در خطر بودن جان ساتوشی ناکاموتو به دلیل ساخت بیت کوین است. همانطور که در ادامه به بیان ویژگی‌های بیت کوین خواهیم پرداخت، این نوآوری اقتصادی توانایی کنار زدن بانک‌های بزرگ و موسسات مالی را دارد و به همین دلیل از همان ابتدا دشمنان زیادی می‌توانسته داشته باشد. در صورت مشخص بودن هویت خالق بیت کوین، امکان دستگیری و روبرو شدن با خطرات مختلف می‌توانست گریبانگیر فرد یا گروه سازنده آن شود.

از سوی دیگر گفته شد که بیت کوین تحت کنترل هیچکس نیست. این ویژگی که از آن به عنوان غیرمتمرکز بودن یاد می‌شود و در ادامه به طور کامل درباره آن صحبت خواهیم کرد، در یکی از ایمیل‌های به جا مانده از ساتوشی ناکاموتو، آمده است که تنها زمانی تحقق می‌یابد که هویتش را مخفی نگه دارد. در صورتی که هویت سازنده بیت کوین ناشناس نبود، در این صورت عقاید و نظرات ساتوشی ناکاموتو می‌توانست طی روند توسعه شبکه تاثیر بسیار زیادی بر روی آن داشته باشد و آن را از حالت غیرمتمرکز بودن خارج کند.

آیا Bitcoin توسط آژانس امنیت ملی آمریکا ساخته شده است؟

یکی از فرضیه‌های بحث‌برانگیز درباره هویت سازنده بیت کوین، به دولت آمریکا برمی‌گردد. طبق این فرضیه بیت کوین یک پروژه آزمایشی است که توسط NSA به وجود آمده است تا با آماده‌ کردن فضای موجود، ارز دیجیتالی را بعدا روی کار آورد که کاملا توسط دولت‌ آمریکا کنترل می‌شود. حتی یکی از بنیان‌گذاران شرکت امنیتی کسپرسکی نیز این فرضیه را تکرار کرده بود. اما این مسئله تا چه حد می‌تواند صحت داشته باشد؟

در قسمت زیادی از بخش رمزنگاری بیت کوین، تابعی استفاده شده که توسط NSA طراحی شده است. همچنین ساتوشی ناکاموتو کسی است که احتمال می‌رود بیش از یک میلیون سکه بیت کوین داشته باشد. برای همین اگر فرد شکاکی باشید که به تئوری‌های توطئه نیز علاقمند است، احتمالا این فرضیه را باور می‌کنید. اما باید بدانید بدترین کاری که NSA می‌توانسته انجام دهد، ساختن یک ارز دیجیتال بوده که کنترل آن توسط هیچکس ممکن نیست! از سوی دیگر اینکه ساتوشی ناکاموتو چه کسی بوده، نباید مسئله بسیار مهمی باشد چرا که همه می‌توانند کدهای نرم افزار بیت کوین را مشاهده کنند و قوانین آن برای همه آشکار است. کسانی هم که بخواهند از این قوانین تخطی کنند، شبکه جلوی فعالیت آن‌ها را می‌گیرد.

پشتوانه آن چیست ؟

حتما این سوال برای شما هم پیش آمده که پشتوانه بیت کوین چیست؟ در پاسخ به این سوال باید گفت که هیچ چیز؛ بیت کوین پشتوانه‌ای ندارد! اما یک سوال، پول‌هایی که هر روز از آن‌ها استفاده می‌کنید و ارزهایی مانند دلار و یورو به نظرتان چه پشتوانه‌ای دارند؟ پاسخ این سوال هم همان هیچ چیز است.

بیت کوین مانند پول‌های امروزی توسط فلزات گرانبهایی مثل طلا یا کالاهای قابل مبادله، پشتوانه‌سازی نشده است. ارزش بنیادین بیت کوین و ارزهای بی‌پشتوانه از اعتماد مردمی ناشی می‌شود که به ارزشمند بودن آن‌ها اعتقاد دارند. همانطور که شما این موضوع را باور دارید که می‌توانید اسکناس‌هایتان را به مغازه بدهید و اجناس مورد نیازتان را بخرید، مغازه‌دار نیز به همین ترتیب می‌داند که با دادن این اسکناس‌ها می‌تواند کالاهای مورد نیازش را بخرد، این اسکناس‌ها به این ترتیب در جامعه دست به دست می‌شوند.

اما از سوی دیگر با نگاه به کاربرد بیت کوین در دنیای امروز می‌توان دریافت که بیشتر مردم برای سرمایه‌گذاری بیت کوین می‌خرند و نه برای استفاده از آن در پرداخت‌هایشان. برای همین هم دیدگاه دیگری به وجود آمده که طبق آن بیت کوین علاوه بر اینکه می‌تواند نقش یک پول را ایفا کند، می‌تواند به عنوان یک دارایی هم مورد استفاده قرار بگیرد؛ دارایی‌ای که می‌تواند ارزش خود را در طول زمان حفظ کند. برای نمونه ارزش طلا در برابر کالاهای اساسی مثل خوراک و پوشاک در طول زمان یک نسبت تقریبا ثابت بوده است. بر همین اساس می‌توان بیت کوین را هم با توجه به ویژگی‌هایی که در ادامه به طور کامل معرفی می‌کنیم، یک دارایی در نظر گرفت. اما بیت کوین چگونه ارزش‌گذاری می‌شود و چه کسی قیمت بیت کوین را تعیین می‌کند؟

ارزش آن چگونه تعیین می‌شود؟

ارزش بیت کوین توسط فرد یا گروه خاصی تعیین نمی‌شود. همانطور که قیمت طلا در بازارهای جهانی براساس عرضه و تقاضا مشخص می‌شود، قیمت بیت کوین نیز در صرافی‌ها و کارگزاری‌ها بر اساس دو عامل اصلی عرضه و تقاضا مشخص می‌شود. در صورتی که نیروی عرضه در بازار بیشتر از تقاضا باشد، قیمت‌ها در جهت نزولی و کاهش یافتن حرکت خواهند کرد تا زمانی که دوباره میزان تقاضا برابر با عرضه شود.

از سوی دیگر بیت کوین را می‌توان دارای یک ارزش بنیادین نیز دانست که مقدار آن با توجه به وضعیت شبکه‌اش و هزینه‌ای که ماینرها برای استخراج یک واحد از آن صرف می‌کنند، به دست می‌آید. با وجود شیوه‌های ارزش‌گذاری مختلف، در نهایت قیمت بیت کوین توسط عرضه‌ای که می‌تواند از سوی استخراج‌کنندگان باشد و یا تقاضایی که از سوی سرمایه‌گذاران شکل گرفته‌ است، تعیین می‌شود.

چه ویژگی‌هایی بیت کوین را متمایز می‌کند؟

  • غیرمتمرکز بودن بیت کوین

یکی از اهداف اولیه ساتوشی به هنگام خلق بیت‌ کوین به وجود آوردن سیستمی مستقل از مدیریت افراد متخصص بود. آن گونه که هر فردی که در استخراج (ماینینگ) و مبادله‌ی آن نقشی داشت، بتواند سهمی در مدیریت آن سیستم داشته باشد. یا به عبارتی بخشی از شبکه باشد. اینگونه هم شده است، کنترل شبکه بیتکوین در اختیار هیچ بانک مرکزی نیست. هر رایانه‌ای که در استخراج یا تایید تراکنش‌ها درگیر باشد می‌تواند بخشی از شبکه باشد. هیچ دستگاه دولتی توان به کارگیری سیاست‌های پولی‌ را که ممکن است باعث ایجاد بحران مالی شود ندارد. هیچ کسی نمی‌تواند بیت ‌کوین‌های افراد را ضبط کند. نکته دیگر آن است که اگر بخشی از شبکه با مشکل روبه‌رو شود، باقی شبکه به کار خود ادامه خواهد داد.

  • رعایت حریم خصوصی افراد، در شبکه بیت کوین

امروزه بانک‌ها همه چیز را درباره‌ی مشتریانشان می‌دانند. از تاریخچه مالی آن‌ها گرفته تا اطلاعات شخصی‌. از شماره همراه تا آدرسشان. این موضوع اما برای بیت کوین متفاوت است. برای ساختن یک کیف‌ پول نیازی به اطلاعاتی که شما را از بقیه متمایز کند نیست. در واقع به راحتی می‌توانید در این شبکه چند حساب کاربری داشته باشید بدون آنکه هیچ نام یا نشانی از شما وجود داشته باشد. این در حالی است که این ارز کاملا شفاف عمل می‌کند!

  • کاملا شفاف بودن بیت‌ کوین

جزئیات هر تراکنش در شبکه و در دفتر کلی به نام بلاک چین (blockchain) ضبط می‌شود. این دفتر کل در اختیار همه‌ی افراد می‌تواند قرار گیرد. بنابراین اگر از یک آدرس عمومی استفاده کرده باشید، هر شخصی به راحتی می‌تواند با جزئیات آن را در بلاک چین مشاهده کند. می‌تواند بگوید چه مقدار بیت‌ کوین در آن وجود دارد. نکته قابل توجه آن است که کسی نمی‌تواند بفهمد آن آدرس متعلق به شما است، مگر آنکه خودتان بگویید.

  • ساده بودن راه‌اندازی بیت‌ کوین

معمولا برای افتتاح حساب در بانک‌های معمولی فرایند بلندمدت و زمان‌بری باید انجام شود. این در حالی است که ساخت یک کیف پول تنها در چند ثانیه ممکن است. بدون هیچ کارمزد یا فرایندی برای راستی آزمایی اعتبارتان، می‌توانید یک حساب داشته باشید.

  • غیرقابل انکار بودن بیت‌ کوین

اگر برای کسی بیت کوین فرستاید، انکار آن ناممکن خواهد بود. این ویژگی بخاطر برگشت‌ناپذیر بودن این ارز است، به آن معنی که اگر برای کسی بیت کوین فرستادید هیچ راهی برای بازگشتش وجود ندارد. مگر اینکه خود دریافت‌کننده آن را به شما برگرداند.

  • هزینه انتقال ناچیز و سرعت بالا شبکه بیت کوین

هزینه انتقال در شبکه بیت کوین نسبت به بانک‌ها ناچیز بوده است. علاوه بر این انتقال آن در هر زمانی به هر نقطه‌ای از جهان تنها در چند دقیقه ممکن است.

آیا تعداد بیت کوین‌ها به صورت نامحدود است؟

دولت‌ها و بانک‌های مرکزی این قدرت را دارند که به صورت نامحدود پول‌ چاپ کنند و با این کار ارزش پول‌های ملی خود را کم کنند. در شبکه بیت کوین با اینکه همه افراد می‌توانند در خلق واحدهای پولی جدید مشارکت کنند، اما تعداد کل سکه‌هایی که می‌تواند ساخته شود محدود به 21 میلیون واحد است. محدود بودن این تعداد یکی از همان قوانینی است که در کدهای شبکه نوشته شده است. از مجموعه قوانین شبکه با عنوان پروتُکل هم یاد می‌شود.

بیت کوین‌های جدید طی فرایندی که استخراج یا ماین کردن نام دارد، تولید شده و در شبکه آزاد می‌شوند. این فرایند را شاید در عکس‌هایی از معدن ‌کاران خسته‌ای دیده باشید که با بیل و کلنگ به جان سنگ‌های معدن افتاده‌اند و از دل آن‌ها سکه‌های با نشان B یا همان بیت کوین خارج می‌کنند. اما این فرایند با آنچه در این عکس‌ها نشان داده می‌شود کاملا متفاوت است و در ادامه به تشریح آن خواهیم پرداخت. استخراج بیت کوین‌ها در دوره‌های زمانی مشخصی کاهش می‌یابد و به همین خاطر استخراج واحدهای جدید رفته رفته سخت‌تر می‌شود. یکی از دلایل عمده‌ای که موجب ارزشمند شدن آن در طول زمان و یا به عبارت دیگر بالا رفتن قیمت آن شده، ویژگی محدود بودن آن است.

این ویژگی که موجب کمیابی بیت کوین می‌شود، در برابر خاصیت تورمی پول‌های امروزی قرار دارد که ارزش آن‌ها در طول زمان به تدریج کاهش می‌یابد. البته محدود بودن تعداد بیت کوین‌ها باعث شده تا از آن به عنوان ابزاری که توانایی ذخیره ارزش در طول زمان را دارد نیز یاد شود. علاقه سرمایه‌گذاران به خرید بیت کوین و نسبت دادن القابی مانند طلای دیجیتال به آن، گواه این موضوع هستند.

آیا تراکنش‌ها ناشناس است؟

در سیستم‌های پرداخت الکترونیکی و بانکی، مشتریان معمولا نیاز به ثبت نام یا افتتاح حساب با مشخصات شناسایی خود دارند. اما در بیت کوین قضیه متفاوت است و ساخت حساب یا بهتر است بگوییم آدرس کیف پول جدید، تنها در چند ثانیه می‌تواند انجام شود. در این شبکه از شما اطلاعات هویتی، کد ملی و مشخصاتی از این قبیل درخواست نمی‌شود اما این موضوع نباید شما را به اشتباه بیاندازد که بیت کوین یک سیستم ناشناس است و فعالیت شما پنهانی خواهد بود. با اینکه شما هر دقیقه می‌توانید تعداد بسیار زیادی آدرس بسازید و به آن‌ها بیت کوین بفرستید، اما باید بدانید که این تراکنش‌ها ناشناس نیستند. در واقع بهتر است بگوییم که تراکنش‌های بیت کوین نیمه ناشناس (چیزی مابین ناشناس و شناس) هستند.

تراکنش‌های بیت کوین شفاف هستند و هر تراکنشی که در شبکه انجام شده باشد، توسط همه قابل مشاهده‌ است. یعنی هرکس که بخواهد می‌تواند یک تراکنش را پیگیری کند، اما نه به این معنی که اطلاعات هویتی افراد مشخص شود و تنها می‌توان آدرس‌ها را به همراه دریافتی و ارسالی‌هایشان مشاهده کرد. با این حال صرافی‌های ارز دیجیتال که خرید و فروش بیت کوین عمدتا در آن‌ها انجام می‌شود، برای جلوگیری از فعالیت‌های مجرمانه و مسائلی مانند پولشویی اقدام به احراز هویت از کاربران خود می‌کنند تا در صورت بروز هرگونه جرم با سکه‌های خریداری یا فروخته شده، بتوان آن‌ را از طریق مراجع قانونی پیگیری کرد. برای همین هم، بیت کوین ابزار مناسبی برای فعالیت‌های مجرمانه نیست و تراکنش‌ها قابل پیگیری هستند.

چرا تراکنش‌های بیت کوین غیرقابل برگشت است؟

فرض کنید قصد دارید مبلغی را به دوستتان ارسال کنید و برای این کار به عابربانک مراجعه می‌کنید. پس از وارد کردن مبلغ و شماره کارت دوستتان، بدون آنکه مشخصات فرد گیرنده را دوباره بخوانید انتقال را نهایی می‌کنید. اما این انتقال به مقصد دیگری انجام شده و شماره کارت دوستتان را اشتباه وارد کرده‌اید. پس از مراجعه به بانک، پیگیری تراکنش اشتباه و در برخی موارد مراجعه به نهادهای قضایی، شما در نهایت می‌توانید پول خود را پس بگیرید.

اما در مورد بیت کوین قضیه فرق می‌کند. پولی که به آدرس اشتباهی فرستاده شده باشد، قابل برگشت نیست و باید با آن خداحافظی کنید. زمانی که یک تراکنش در بیت کوین ثبت و تایید می‌شود، به تمامی اعضای حاضر در شبکه ارسال می‌شود و دیگر تغییر دادن آن امکان‌پذیر نیست. شاید این خاصیت در ابتدا یک ویژگی منفی به نظر برسد اما فراموش نکنیم که یکی از دلایل غیرمتمرکز بودن بیت کوین، کنترل نشدن آن توسط یک گروه خاص است. بانک‌ها در سیستم‌های مالی فعلی همان گروه‌های خاصی هستند که قدرت دستکاری تراکنش‌ها را دارند.

جالب است بدانید که تاکنون بیت کوین‌های بسیاری به دلیل وارد کردن آدرس اشتباهی یا فراموش کردن کلیدهای خصوصی‌شان، از دست رفته‌اند و دسترسی به آن‌ها امکان‌پذیر نیست.

آیا می‌توان آن را جعل کرد؟

بیت کوین غیرقابل جعل است. همانطور که اشاره شد تعداد کل واحدها محدود به ۲۱ میلیون واحد است و از طرفی هم کسی نمی‌تواند تراکنش ساختگی در شبکه ایجاد کند و بیت کوینی خارج از قوانین موجود وارد شبکه کند و یا بیت کوین‌های افراد دیگر را با این کار بدزدد.

اساس غیرقابل جعل بودن بیت کوین به خاطر تکنیک‌های رمزنگاری است که در آن استفاده شده است. در صورتی که بیت کوین فایل دیجیتالی بود که تنها با کپی کردن آن می‌توانستید هر تعدادی که می‌خواهید واحد جدید بسازید، این سیستم قابل جعل بود؛ اما استفاده از ترفندهایی مانند کلید خصوصی و کلید عمومی، باعث شده تا چیزی به نام بیت کوین‌ تقلبی وجود نداشته باشد.

حمل و انتقال بیت‌کوین نسبت به طلا و پول چه برتری دارد؟

یکی از ویژگی‌های برتر بیت کوین نسبت به نسل‌های قدیمی پول مانند طلا، حمل آسان آن بدون توجه به مقدار مبلغ موردنظر است. در گذشته برای حمل مبالغ سنگین، تجار باید کیسه‌های پر از سکه‌های طلا را بر چهارپایان سوار می‌کردند که البته این کار خطرات خاص خودش را نیز داشت و ممکن بود در میانه مسیر، راهزن‌ها دستبرد بزنند. اما با بیت کوین هر میزان و مبلغی را می‌توانید تنها با یادداشت رشته عبارت‌هایی که کلید خصوصی نام دارد، جابجا کنید.

البته با توجه به کیف پول‌هایی که برای بیت کوین وجود دارد، آن را می‌توان در سخت‌افزارهای شبیه به فلش درایو که امنیت بیشتری هم نسبت به یک تکه کاغذ می‌تواند داشته باشد، حمل کرد. کیف پول‌ به سخت‌افزار یا نرم‌افزارهایی گفته می‌شود که برای نگهداری بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال کاربرد دارند.

بیت کوین چگونه کار می‌کند؟

داده‌های مربوط به تراکنش‌ یا همان انتقال بیت کوین، نوعی اطلاعات به حساب می‌آیند که تمامی افراد در شبکه آن‌ها را نگهداری می‌کنند. بهتر است به جای کلمه افراد مشارکت‌کننده در شبکه از واژه نود (node) یا گره که به معنی دستگاه‌های متصل به شبکه است، استفاده کنیم؛ چرا که هر فرد می‌تواند از چندین دستگاه برای اتصال به شبکه استفاده کند و هر یک از آن‌ها موجودیتی جداگانه از دید شبکه داشته باشند.

بلاک چین چیست؟

نگهداری توزیع شده اطلاعات تراکنش‌ها در بیت کوین، به وسیله فناوری بلاک چین ممکن شده است. بلاک چین به زبان ساده، یک دفترچه یادداشت دیجیتال است که اطلاعات آن به صورت غیرقابل تغییر بین همه نودها توزیع شده است. بلاک چین مفهومی گسترده‌تر از بیت کوین است که می‌تواند کاربردهای دیگری هم داشته باشد. اگر بخواهیم خیلی ساده این تفاوت را نشان بدهیم، بلاک چین را می‌توانیم به اینترنت و بیت کوین را به موتور جستجوی معروفی مانند گوگل تشبیه کنیم.

به دلیل وجود بلاک چین، نودها تاریخچه‌های تراکنش را پیش خود نگه می‌دارند. زمانی که یکی از آن‌ها بخواهد مقداری بیت کوین به دیگری بفرستد، با ارسال درخواست خود در قالب تراکنش، نودها دفترچه‌های دیجیتالی‌شان را ورق می‌زنند و موجودی فرستنده را به دست می‌آورند تا از امکان‌پذیر بودن انجام این تراکنش اطمینان حاصل کنند. دفترچه دیجیتالی نودها از برگه‌هایی تشکیل شده که در بلاک چین آن‌ها را با نام بلاک می‌شناسیم و درون آن‌ها اطلاعات و داده‌ها قرار می‌گیرند. در صورتی که تراکنش با قوانین شبکه مغایرتی نداشته باشد، تراکنش معتبر شناخته می‌شود و همانند خط تولیدی یک کارخانه منتظر وارد شدن به مرحله بعدی، یعنی فرایند تایید تراکنش می‌شود.

تراکنش‌ها چگونه کار می‌کنند؟

تراکنش‌ها پس از آنکه توسط نودها معتبر شناخته شدند، در محلی به نام مِم‌پول (mempool) منتظر می‌مانند تا فرایند تایید شدن را طی کنند. برای درک بهتر چگونگی کار کردن تراکنش‌ها در شبکه بیت کوین بهتر است آن را با یک مثال توضیح دهیم. مم‌پول را می‌توانیم ایستگاه اتوبوسی فرض کنیم که مسافرانش (تراکنش‌ها) منتظر آمدن اتوبوس هستند تا آن‌ها را به مقصد برسانند (تایید کنند). رانندگان اتوبوس همان ماینرها یا استخراج‌کنندگان هستند که پس از وارد شدن به ایستگاه، تا جایی که می‌توانند اتوبوس خود را از این مسافران پر می‌کنند. اتوبوس‌ها نیز در این مثال نقش بلاک‌ها را در شبکه بیت کوین دارند.

البته این مثال را باید کمی تغییر دهیم تا شرایط واقعی شبکه را نشان دهد. یک مسافر می‌تواند به طور همزمان در چند اتوبوس نشسته باشد. همانطور که یک تراکنش بیت کوین می‌تواند توسط چندین ماینر انتخاب شود و در بلاک‌ آن‌ها قرار بگیرد. مسافرین هم‌اکنون در اتوبوس‌ها نشسته‌اند و منتظرند که رانندگان حرکت خود را به سمت یک مقصد نهایی آغاز کنند. این مقصد نیز در واقع همان تایید شدن تراکنش است.

با آغاز مسابقه‌ای که ماینینگ یا استخراج نام دارد، رانندگان اتوبوس تلاش می‌کنند که سریعتر از بقیه، تراکنش‌هایشان را به مقصد برسانند؛ زیرا راننده‌ اولی که موفق به انجام این کار شود، پاداش خوبی از شرکت واحد اتوبوسرانی (شبکه بیت کوین) دریافت خواهد کرد.

ماینرها پس از انتخاب تراکنش و قرار دادن آن در بلاک‌هایشان، در رقابتی که استخراج نام دارد و لازمه‌اش مصرف انرژی و صرف توان پردازشی است، مشغول حل کردن معمای ریاضی بلاک می‌شوند. این معمای ریاضی از کنار هم گذاشتن تراکنش‌ها و عبور آن‌ها از فرایند‌های رمزنگاری به نام توابع هش، به وجود می‌آید. حل کردن این معماها کار دشواری است که با سخت‌افزارهای کامپیوتری و دستگاه‌های مخصوصی که ماینر یا ای‌سیک نام دارند، انجام می‌شود. یافتن پاسخ این مسائل ریاضی در نهایت به تایید شدن تراکنش‌های قرار گرفته در آن بلاک منجر می‌شود.

پس از یافتن معمای ریاضی، بلاک مورد نظر در کنار سایر بلاک‌هایی که پیش از این حل شده‌اند، با یک ترتیب زمانی قرار گرفته و زنجیره‌ای به هم پیوسته از بلاک‌ها شکل می‌گیرد که در واقع مفهوم بلاک چین یا زنجیره بلاک‌ها را نشان می‌دهد.

به فرایند تایید تراکنش به وسیله یافتن معمای ریاضی، فرایند اثبات کار (Proof of Work) نیز گفته می‌شود. اما ماینرها برای انجام تمام این کارها که شامل تهیه سخت‌افزارهای مخصوص و مصرف برق است، به یک انگیزه نیاز دارند. چه انگیزه‌ای ماینرها را به فعالیت در شبکه وا‌ می‌دارد؟

بیت کوین از کجا می‌آید؟

اولین استخراج‌کننده‌ای که در شبکه زودتر از بقیه موفق شود معمای ریاضی بلاک را پیدا کند، پاداشی معادل واحدهای پولی خود شبکه یعنی همان بیت کوین دریافت می‌کند. این پاداش برای ماینرها از دو منبع اساسی تامین می‌شود:

  1. کارمزد یا هزینه تراکنش‌ها که توسط کاربران مشخص شده است.
  2. پاداش بلاک که پس از حل بلاک، به استخراج‌کننده برنده تعلق می‌گیرد.

تراکنش‌های بیت کوین رایگان نیستند و کاربران برای جلب توجه ماینرها برای تایید کردن تراکنش‌هایشان، باید مبلغ مشخصی بیت کوین را به عنوان هزینه و کارمزد آن تعیین کنند. ماینرها نیز به طور منطقی به انتخاب تراکنش‌هایی علاقه نشان می‌دهند که کارمزدشان نسبت به بقیه بالاتر است.

پس یافتن پاسخ بلاک‌ها، منجر به آزاد شدن بیت کوین‌ها در شبکه می‌شود. زمان حدودی اضافه شدن هر بلاک به شبکه نیز حدود ۱۰ دقیقه است. از طرفی پس از دوره‌های زمانی حدودا ۴ ساله، تعداد بیت کوین‌هایی که به واسطه ماینرها در شبکه آزاد می‌شوند هم کاهش می‌یابد. در حال حاضر بیش از ۱۸ میلیون از ۲۱ میلیون واحد بیت کوین در شبکه استخراج شده است.

چه عواملی قیمت آن را تعیین می‌کنند؟

همانطور که گفته شد، قیمت بیت کوین در حالت کلی توسط نیروهای عرضه و تقاضا تعیین می‌شود. اما به صورت جزئی‌تر تعدادی از عوامل وجود دارند که می‌توانند بر روی آن تاثیرگذار باشند. برای نمونه قانون‌گذاری‌ها و ممنوع اعلام کردن استخراج یا خرید و فروش بیت کوین در یکی از کشورهای بزرگ از نظر اقتصادی، می‌تواند بر روی قیمت آن تاثیرگذار باشد. وضعیت توسعه، تصمیمات توسعه‌دهندگان، رویدادها و اتفاقات مهم و موردانتظار نیز از جمله عوامل دیگری هستند که می‌توانند بر روی قیمت بیت کوین اثر بگذارند.

البته بازار ارزهای دیجیتال به دلیل عدم بلوغ کافی و قرار داشتن در مراحل ابتدایی خود، هنوز نوسانات زیادی دارد و از طرفی گاهی اوقات با عرضه یا تقاضاهای صورت گرفته توسط نهنگ‌ها تغییرات شدیدی را تجربه می‌کند. نهنگ‌ها سرمایه‌گذاران بزرگی هستند که مقدار بسیار زیادی بیت کوین دارند و فعالیت آن‌ها در بازار موجب تکان خوردن شدید قیمت‌ها می‌شود؛ درست مانند حرکت وال‌ها در اقیانوس که در اطراف خود تلاطم زیادی به وجود می‌آورند.

  • دلایل افزایش قیمت

تعدادی از عوامل موثر که از آن‌ها یاد کردیم، تاثیر مثبتی بر روی قیمت بیت کوین می‎‌توانند داشته باشند. برای نمونه ارائه محصولات مالی بیشتر نظیر قراردادهای آتی و ETFها، توجه سرمایه‌گذاران مختلف و بزرگ را می‌تواند به سمت آن جلب کند. قانون‌گذاری‌های مثبت در این حوزه نیز می‌تواند به نفع قیمت بیت کوین تمام شود. از سوی دیگر این ارز دیجیتال زاده‌ی بحران مالی سال ۲۰۰۸ است به همین خاطر هر شرایطی که به بی‌ثباتی اقتصادی در سطح جهانی منجر شود، می‌تواند توجهات را به سمت بیت کوین به عنوان ابزاری که توانایی ذخیره ارزش دارد جلب کند. بی‌ثباتی‌های اقتصادی می‌توانند نشأت گرفته از جنگ‌های داخلی، تورم‌های فزاینده و مهارنشدنی و مسائل ژئوپلیتیک باشند.

اگر از جنبه کلی به قضیه نگاه کنیم، عواملی که باعث کاهش عرضه و افزایش تقاضا می‌شوند را نیز می‌توان به عنوان دلایل رشد قیمت دانست. میزان تولید بیت کوین یا آزاد شدن آن در شبکه توسط استخراج‌کنندگان، متغیری است که از دست ماینرها و افراد دیگر خارج است و در قوانین شبکه نوشته شده است. نرخ استخراج، در هر ده دقیقه برای یک دوره ۴ ساله، یک میزان ثابت است، با این حال ورود بیت کوین‌های استخراج شده به صرافی‌ها و محل خریدوفروش است که می‌تواند به عنوان عرضه‌ی تاثیرگذار شناخته شود.

برای همین هم وقتی قیمت از مقدار خاصی کمتر می‌شود، هزینه‌ای که استخراج‌کنندگان در قبال به دست آوردن بیت کوین متحمل می‌شوند افزایش می‌یابد و فروش آن توسط استخراج‌کنندگان کاهش می‌یابد. دلایل دیگری که می‌توانند سبب افزایش تقاضا و به تبع آن بالا رفتن قیمت شوند، کاربردی شدن بیت کوین و پذیرش هر چه بیشتر آن توسط کسب‌وکارها و مردم است. برای نمونه در صورتی که کسب‌وکارهای مطرحی مثل آمازون یا اپل بیت کوین را به عنوان روش پرداخت بپذیرند، این مسئله می‌تواند موجب رشد قیمت این ارز دیجیتال شود.

  • دلایل کاهش قیمت

دلایل و اتفاقات دیگری هم هستند که کاهش قیمت بیت کوین را رقم می‌زنند. اعلام ممنوعیت‌های استخراج و خریدوفروش به همراه خبر رد شدن محصولات مالی مثل ETFها، از مهمترین عواملی هستند که قیمت این پول دیجیتال در دوره‌های زمانی کوتاه‌مدت می‌تواند تحت تاثیر آن‌ها قرار بگیرد.

توسعه‌دهندگان نیز با تصمیماتشان می‌توانند بر روی روند توسعه شبکه تاثیرگذار باشند. برای نمونه در صورتی که تصمیمات گروهی از توسعه‌دهندگان با گروهی دیگر مغایرت داشته باشد، این اتفاق می‌تواند به جدایش آن‌ها از هم ختم شود و به اصطلاح به یک فورک منجر گردد. فورک‌ها یا جدایش‌ها معمولا در بلندمدت تاثیرات بدی بر روی قیمت یک ارز دیجیتال می‌گذارند.

اما شاید مهمترین عامل کاهش قیمت، ترس معامله‌گران و سرمایه‌گذارانش باشد که دلیل آن هم به جو روانی بازار برمی‌گردد. حرکت نهنگ‌ها و کاهش عمدی قیمت توسط آن‌ها از دلایل دیگری است که با هدف خارج کردن معامله‌گران کوچک از بازار انجام می‌شود.

نمودار قیمت

اولین داده‌های نمودار قیمت بیت کوین به اواسط سال ۲۰۱۰ برمی‌گردد که با قیمت نزدیک به یک سنت (۰.۰۱ دلار) در آن زمان معامله می‌شد. این ارز دیجیتال از ابتدای پیدایش خود شاهد چرخه‌های قیمتی صعودی و نزولی متعددی بوده است. بر همین اساس در دوره‌های زمانی خاصی قیمت بیت کوین در حالت صعودی قرار داشته که به آن بازار صعودی و در دوره‌های زمانی دیگری نیز در حالت نزولی و کاهش قیمت بوده که به آن بازار نزولی گفته می‌شود.

نمودار قیمت بیت کوین از ابتدای تاریخ پیدایش

در اولین چرخه صعودی بین‌ سال‌های ۲۰۱۰ تا اواسط ۲۰۱۱، بیت کوین از حدود یک سنت تا ۳۰ دلار افزای